ഒരു ചെറിയ രാജ്യത്ത് അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് വലിയൊരു നേതാവാകണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. ഒരിക്കൽ രാജാവ് ഒരു വലിയ ആഘോഷം സംഘടിപ്പിച്ചു. അതിന് സുരക്ഷാ ചുമതലകൾ നൽകാൻ ചിലരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അർജുനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ വിക്രമും അതിൽ പങ്കെടുത്തു.
പരിശീലന സമയത്ത് വിക്രം എപ്പോഴും പറഞ്ഞിരുന്നത്, "നമുക്ക് കൂടുതൽ ആളുകളെ വേണം, എങ്കിലേ നമുക്ക് ശക്തിയുണ്ടാകൂ" എന്നാണ്. എന്നാൽ അർജുൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്. "നമുക്ക് കൂടുതൽ ആളുകൾ മാത്രം പോരാ വിക്രം, നമ്മുടെ പക്കൽ ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങളും ഭക്ഷണവും ഉണ്ടായിരിക്കണം, കൂടാതെ ഏത് സാഹചര്യത്തിലും പരസ്പരം സഹായിക്കാനുള്ള മനസ്സും വേണം," എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
ആഘോഷത്തിന്റെ ദിവസം പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു മഴയും കാറ്റും വന്നു. ആളുകൾ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടി. വിക്രം പേടിച്ച് വിറച്ചുപോയി. എന്നാൽ അർജുന്റെ സംഘം ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടില്ല. അവർ നേരത്തെ തയ്യാറാക്കിയതുപോലെ, ഓരോരുത്തരും ഓരോ ചുമതലകൾ കൃത്യമായി നിർവ്വഹിച്ചു. അവർക്ക് ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു, പരസ്പരം സഹായിക്കാനുള്ള ധൈര്യവുമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആളുകളെ സുരക്ഷിത സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
മഴ മാറിയപ്പോൾ രാജാവ് അർജുന്റെ സംഘത്തെ അഭിനന്ദിച്ചു. "വെറുമൊരു വലിയ ജനക്കൂട്ടമല്ല, മറിച്ച് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളോടും ഭയമില്ലാത്ത മനസ്സോടും കൂടിയ ഒരു സംഘമാണ് ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്," എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു.
