മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലനുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത് രോഹൻ ആയിരുന്നു. എന്തും ചെയ്യാമെന്ന് രോഹൻ എപ്പോഴും അർജുനോട് പറയുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ ചേർന്ന് ഒരു വലിയ മരപ്പന്തൽ നിർമ്മിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അർജുൻ ചോദിച്ചു, 'രോഹൻ, നീ എന്നെ സഹായിക്കുമോ?' രോഹൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'തീർച്ചയായും, ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും!'
എന്നാൽ പണി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രോഹന്റെ സ്വഭാവം മാറി. കഠിനമായ ജോലികൾ വരുമ്പോഴെല്ലാം രോഹൻ തലവേദനയെന്നോ, കൈവേദനയെന്നോ പറഞ്ഞ് ഒഴിവായി. അവന് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ ഇല്ല എന്ന് നടിച്ചു. അർജുന് സങ്കടം തോന്നി, പക്ഷേ രോഹനോട് വഴക്കിടാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
അർജുൻ ഒരു ബുദ്ധിപരമായ തീരുമാനമെടുത്തു. രോഹനോട് വഴക്കിടുകയോ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാതെ, പതുക്കെ അവനിൽ നിന്നും അകന്നുതരിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. രോഹന് അറിയാതെ തന്നെ അർജുൻ മറ്റ് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് പണി പൂർത്തിയാക്കി. രോഹനെ തള്ളിക്കളയുന്നതിന് പകരം, അവനോടുള്ള സൗഹൃദം പതുക്കെ കുറച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ സമാധാനത്തോടെ അർജുൻ ആ തെറ്റായ സൗഹൃദത്തിൽ നിന്നും മോചിതനായി.
