സമാധാനമായിരുന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യൻ എന്നൊരു യുവാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വളരെ ദയാലുവായവനായിരുന്നു, എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരെ പെട്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവം അവനുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിൽ വിക്രം എന്നൊരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിക്രം എപ്പോഴും ആര്യനെ വളരെയധികം പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. 'ആര്യൻ, നീ എന്റെ സഹോദരനെപ്പോലെയാണ്, നിനക്ക് വേണ്ടി എന്ത് വേണമെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യും' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ആര്യനെ വണങ്ങും. സംസാരിക്കുമ്പോൾ വിക്രമിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിശ്വസ്തതയുടെ കണ്ണീർ കാണാമായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, ആര്യൻ തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം ഒരു ചെറിയ പെട്ടിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു. വിക്രം ഒരു ദിവസം ആര്യന്റെ അടുത്ത് വന്ന് വളരെ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'സുഹൃത്തേ, നിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം തകരുന്നു. നിന്റെ പണം ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കാം.' വിക്രമിന്റെ കണ്ണീരും വാക്കുകളും കണ്ടപ്പോൾ ആര്യന് അവനിൽ പൂർണ്ണ വിശ്വാസം തോന്നി, അവൻ പണം വിക്രമിന് നൽകി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വിക്രം അപ്രത്യക്ഷനായി. ആര്യൻ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ വിക്രം ആ പണവുമായി ദൂരേക്ക് ഓടിപ്പോയ വിവരം മനസ്സിലായി. വിക്രം ഒഴുക്കിയ കണ്ണീർ ആര്യനെ സഹായിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അവനെ വഞ്ചിക്കാനായിരുന്നു. ആര്യനെ പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞ വാക്കുകളും കാണിച്ച സ്നേഹവും യഥാർത്ഥത്തിൽ അവനെ തകർക്കാനുള്ള ആയുധങ്ങളായിരുന്നു.
