ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു—മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ അവന് വലിയ മടിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്ന ആളായ രാഘവൻ മാമൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നീ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ നീതിയുക്തമായിരിക്കണം. നിന്നെ തിരുത്താൻ കഴിവുള്ളവരെ നീ വേദനിപ്പിച്ചാൽ, അത് നിന്റെ തന്നെ നാശത്തിന് കാരണമാകും.'
അർജുൻ അത് കേട്ട척 yaparak അവഗണിച്ചു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, വിക്രം എന്ന വ്യാപാരിയെ പറ്റിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ലാഭം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വിക്രം ഗ്രാമത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളായിരുന്നു. 'വിക്രം എനിക്കെന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു?' എന്ന് അർജുൻ ചിന്തിച്ചു.
വിക്രം ഈ വിവരം ഗ്രാമത്തിലെ സഭയിൽ അറിയിച്ചു. എന്നാൽ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നതിന് പകരം, സഭയിലെ അംഗങ്ങളെ അർജുൻ പരിഹസിക്കുകയും അവരെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്തു. തനിക്ക് അധികാരമുള്ളവരെയും നീതി നടപ്പിലാക്കുന്നവരെയും എതിർക്കുന്നത് വലിയ കാര്യമാണെന്ന് അവൻ കരുതി. എന്നാൽ അത് തെറ്റായ ചിന്തയായിരുന്നു.
അർജുന്റെ സ്വഭാവം കാരണം ഗ്രാമവാസികൾ അവനെ അകറ്റി നിർത്തി. ആരും അവനോട് സംസാരിക്കാനോ അവനെ സഹായിക്കാനോ തയ്യാറായില്ല. മുതിർന്നവരുടെ ഉപദേശങ്ങൾ അവഗണിക്കുകയും, നീതി നടപ്പിലാക്കുന്നവരെ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വന്തം നാശത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണെന്ന് അവൻ വൈകി മനസ്സിലാക്കി.
