ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കണ്ണൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ പിതാവ് സോമുവും താമസിച്ചിരുന്നു. സോമു മദ്യപിക്കുന്ന ശീലമില്ലാത്ത ഒരു നല്ല മനുഷ്യനായിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം, കണ്ണൻ തന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം ചന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, മദ്യപിച്ച് തപ്പിത്തടയുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടു. അയാൾ മറ്റുള്ളവരെ ശകാരിക്കുകയും ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കണ്ണന് അത്ഭുതം തോന്നി. അവൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു, "അച്ഛാ, അദ്ദേഹം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? മദ്യപിക്കുന്നത് എത്ര മോശമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയില്ലേ?"
സോമു കണ്ണന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് പറഞ്ഞു, "കണ്ണാ, മദ്യപിക്കുന്ന ഒരാൾ ആ നിമിഷത്തിൽ വലിയ സന്തോഷത്തിലാണെന്ന് കരുതിയേക്കാം. എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിനിടയിൽ, മദ്യം തനിക്ക് വരുത്തിവെക്കുന്ന ദോഷങ്ങളെയും നാണക്കേടിനെയും കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായും മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു. നമ്മളെപ്പോലെ ഉണർവുള്ളവർക്ക് ആ തെറ്റ് കാണാൻ കഴിയും, എന്നാൽ മദ്യപിച്ചവൻ തന്റെ തെറ്റിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോകുന്നു."
അന്ന് കണ്ണൻ ഒരു വലിയ പാഠം പഠിച്ചു. ശരിയായ തിരിച്ചറിവിനായി തെളിഞ്ഞ മനസ്സ് എത്രത്തോളം പ്രധാനമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
