സന്തോഷത്തിന്റെ വെളിച്ചം

സന്തോഷം അറിയാത്ത ഒരു ബാലനായിരുന്നു ആര്യൻ. അവന് കളിക്കാൻ ഒരുപാട് കളിപ്പാട്ടങ്ങളും വായിക്കാൻ നല്ല പുസ്തകങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ആര്യൻ എപ്പോഴും സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ മാധവൻ അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'ആര്യൻ, വാ നമുക്ക് പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഒന്ന് നടക്കാം.' ആര്യൻ മടിയോടെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം പോയി. വഴിയിൽ മനോഹരമായ പൂക്കളും പാട്ടുപാടുന്ന പക്ഷികളും സൂര്യപ്രകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആര്യൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവൻ തന്റെ പഴയ കളിപ്പാട്ടത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ഓർത്ത് വിഷമിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു ചെറിയ കുരുവി മരത്തണലിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ആ കുരുവിക്ക് സഹായം വേണമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ആര്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മാറ്റം വന്നു. അവൻ കുരുവിക്ക് വെള്ളം നൽകുകയും അതിനെ പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തു. കുരുവി പറന്നുയർന്നപ്പോൾ ആര്യന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ നോക്കി; സൂര്യപ്രകാശവും പൂക്കളും കാറ്റും എല്ലാം അവന് പുതിയതായി തോന്നി. മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞു, 'ആര്യൻ, ലോകം എപ്പോഴും സുന്ദരമാണ്. പക്ഷേ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷമില്ലെങ്കിൽ, പകൽ വെളിച്ചത്തിലും ലോകം നമുക്ക് ഇരുട്ടായി തോന്നും.' ആര്യൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി.