ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മുത്തു എന്ന കുട്ടി തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മുത്തുവിന് ചെടികൾ വളർത്താൻ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം മുത്തച്ഛൻ അവന് കുറച്ച് വിത്തുകൾ നൽകി പറഞ്ഞു, 'ഇവ നട്ടുപിടിപ്പിക്കൂ, എന്നിട്ട് വളരുന്നത് നോക്കൂ.'
മുത്തു വളരെ സന്തോഷത്തോടെ മണ്ണ് കിളച്ച് വിത്തുകൾ പാകി. ദിവസവും അവൻ ചെടികൾക്ക് ധാരാളം വെള്ളം ഒഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുത്തുവിന് വിഷമം തോന്നി. ചെടികൾ വളർന്നുവരുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവ വളരെ ബലഹീനമായിരുന്നു. കൂടാതെ, ചെടികൾക്കിടയിൽ വളർന്നുവന്ന കളകൾ അവയെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
മുത്തു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, 'മുത്തച്ഛാ, ഞാൻ ദിവസവും വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്താണ് ചെടികൾ നന്നായി വളരാത്തത്?' മുത്തച്ഛൻ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, 'മോനേ, മണ്ണ് കിളയ്ക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല, അതിന് വളം ഇട്ട് മണ്ണ് ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കണം. അതുപോലെ, ചെടികൾ വളർന്നു കഴിഞ്ഞാൽ വെറുതെ വെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, കളകൾ നീക്കം ചെയ്ത് അവയെ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചു സംരക്ഷിക്കണം.'
മുത്തു തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ചെടികൾക്ക് വളം നൽകാനും കളകൾ പിഴുതെറിയാനും തുടങ്ങി. അവൻ ഓരോ ചെടിയും വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിനടത്തി. കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുത്തുവിന്റെ തോട്ടം പച്ചപ്പാൽ നിറഞ്ഞു. വെറുതെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യുക എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം അത് ശരിയായ രീതിയിൽ പരിപാലിക്കുക എന്നതാണെന്ന് അവൻ പഠിച്ചു.
