ஒரு அழகான கிராமத்தில் முத்து என்ற சிறுவன் தன் தாத்தாவுடன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்குத் தோட்டம் வளர்ப்பது என்றால் கொள்ளை ஆசை. ஒரு நாள், தாத்தா அவனிடம் சில விதைகளைத் தந்து, 'இவற்றை நட்டு வளர்த்துப் பார்' என்று கூறினார். முத்து உற்சாகத்துடன் நிலத்தை உழுது, விதைகளைத் தூவினான். அடுத்த சில நாட்களில், அவன் தினமும் செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றினான். ஆனால், சில வாரங்கள் கழித்து, செடிகள் வளரத் தொடங்கின, ஆனால் அவை மிகவும் பலவீனமாக இருந்தன. சில செடிகளில் தேவையற்ற களைகள் வளர்ந்து செடிகளை நெரித்தன. முத்து வருத்தத்துடன், 'தாத்தா, நான் நிறையத் தண்ணீர் ஊற்றினேன், ஆனாலும் செடிகள் ஏன் சரியாக வளரவில்லை?' என்று கேட்டான்.
தாத்தா சிரித்துக்கொண்டே, 'முத்து, நிலத்தை உழுவது மட்டும் போதாது, மண்ணிற்குத் தேவையான உரம் இட்டு அதைச் செழுமையாக்க வேண்டும். அதுபோலவே, செடிகள் வளர்ந்த பிறகு வெறும் தண்ணீர் ஊற்றுவது மட்டும் போதாது; களைகளைப் பிடுங்கிவிட்டு, செடிகள் வளருவதை உன்னிடம் இருந்து விடுபடாமல் கவனிப்பதே மிக முக்கியம்' என்றார். முத்து அன்று முதல் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் களைகளைப் பிடுங்கி, சரியான நேரத்தில் உரம் இட்டு, செடிகளைத் தொடர்ச்சியாகக் கவனித்து வந்தான். சில மாதங்களில், முத்துவின் தோட்டம் பசுமையாகவும், செழிப்பாகவும் மாறியது. கடின உழைப்பை விட, சரியான முறையில் கவனிப்பதே வெற்றியின் ரகசியம் என்பதை அவன் கற்றுக்கொண்டான்.
