കാരിയുടെ അഭിമാനം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാരി എന്നും അവന്റെ പ്രായമായ അമ്മയും താമസിച്ചിരുന്നു. കാരി കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നു, എന്നാൽ ഒരു വലിയ പ്രളയം അവന്റെ ചെറിയ കൃഷിയിടം നശിപ്പിച്ചു. കയ്യിൽ പണമൊന്നും ഇല്ലാതെ അവർ കഷ്ടപ്പെട്ടു. വിശപ്പടക്കാൻ മറ്റുള്ളവരോട് യാചിക്കണോ എന്ന് കാരി ഒരു ദിവസം ആലോചിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ അമ്മ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചവൻ നമ്മോട് യാചിക്കാൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്നെ എന്തുകൊണ്ട് യാചിക്കുന്നില്ല? മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ കൈനീട്ടുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് സ്വന്തം വിയർപ്പൊഴുക്കി ജീവിക്കുന്നതാണ്.' അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കാരിക്ക് പുതിയൊരു കരുത്ത് നൽകി. അവൻ കാട്ടിൽ വിറക് ശേഖരിക്കാനും ഗ്രാമത്തിൽ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്യാനും തുടങ്ങി. കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ അവൻ തന്റെ കൃഷിയിടം വീണ്ടും പടുത്തുയർത്തി. യാചിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അന്തസ്സോടെയുള്ള അധ്വാനമാണ് മഹത്തരമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.