கரிகாலனின் கௌரவம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கரிகாலன் என்ற இளைஞன் தன் வயதான தாயுடன் வசித்து வந்தான். கரிகாலன் மிகவும் திறமையானவன், ஆனால் ஒருமுறை ஏற்பட்ட பெரும் மழையினால் அவனது சிறிய விவசாய நிலம் முற்றிலும் அழிந்து போனது. கையில் ஒரு பைசா கூட இல்லாத நிலை de உருவானது. ஒரு நாள், ஊர் திருவிழாவின் போது, கரிகாலன் ஒருவரிடம் பிச்சை கேட்டு உணவடையலாமா என்று யோசித்தான். 'யாரிடமாவது கையேந்தி வாழ்வது அவமானமல்லவா?' என்று அவன் மனம் தவித்தது. அப்போது அவனது தாய் அவனிடம் சொன்னாள், 'மகனே, கஷ்டங்கள் வரும்போது சோர்ந்து போய் மற்றவர்களிடம் கையேந்துவதை விட, உழைப்பால் எதையும் சாதிக்கலாம். இறைவன் நமக்கு கையேந்தும் வழியைத் தந்திருந்தால், அவரே ஏன் கையேந்தவில்லை?' அந்த வார்த்தைகள் கரிகாலனின் கண்களைத் திறந்தன. அவன் அடுத்த நாள் முதல் காட்டில் விறகு வெட்டியாகவும், பிறகு சிறிய வேலைகளையும் தேடிச் சென்றான். கடின உழைப்பால் மெல்ல மெல்ல தன் நிலத்தை மீட்டெடுத்தான். கையேந்தி வாழ்வதை விட, கௌரவமான உழைப்பே சிறந்தது என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.