ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മായയുടെ കണ്ണുകൾ വളരെ മനോഹരവും തിളക്കമുള്ളതുമായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ കുളത്തിൽ മനോഹരമായ ഒരു നീലതാമര വിരിഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ നിറത്തെക്കുറിച്ചും ഭംഗിയെക്കുറിച്ചും ആ താമരയ്ക്ക് വലിയ അഭിമാനമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം മായ കുളക്കരയിൽ വെള്ളം കുടിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ, താമര അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ടു.
ആ നിമിഷം താമരയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. തന്റെ നീല ഇതളുകൾ എത്ര മനോഹരമാണെങ്കിലും, മായയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആഴവും തിളക്കവും തനിക്ക് ഒരിക്കലും പകരം വെക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ വിസ്മയത്തിൽ താമര തന്റെ തല താഴ്ത്തി കുളത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. 'ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളുടെ അഴക് കാണുമ്പോൾ, ഞാൻ എത്ര നിസ്സാരയാണ്' എന്ന് അത് ചിന്തിച്ചു. പുറമെയുള്ള ഭംഗിയേക്കാൾ വലുത് കണ്ണുകളിലെ ആത്മീയമായ സൗന്ദര്യമാണെന്ന് ആ താമര തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
