സത്യത്തിന്റെ തിളക്കം

ശാന്തമായ ഒരു രാജ്യത്ത് രാജകുമാരി മലർ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ഭർത്താവായ രാജകുമാരൻ കതിരനെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തോട്ടത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മലർ തന്റെ കൂട്ടുകാരോട് കതിരനെ പറ്റി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. 'കതിരൻ എത്ര ദയാലുവും ധീരനുമാണ്!' അവൾ പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാർ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ അവനെ എത്രയധികം പുകഴ്ത്തി സംസാരിച്ചാലും, അവളുടെ മുഖം വിളറി appearances ഇരിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ തിളക്കമില്ലായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരി മീന ചോദിച്ചു, 'മലർ, നീ അവനെ ഇത്രയധികം പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, എന്നിട്ടും നിന്റെ മുഖം എന്താണ് ഇങ്ങനെ വിളറി ഇരിക്കുന്നത്?' മലർ പതിയെ പറഞ്ഞു, 'അദ്ദേഹം മഹാനാണ്, ഞാൻ പറയുന്നതൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ വിരഹവും പ്രണയവും എന്റെ മുഖത്തെ നിറം കെടുത്തുന്നു.' വാക്കുകൾ സത്യമാണെങ്കിലും, അവളുടെ മുഖത്തെ വിളർച്ച അവളുടെ ഹൃദയത്തിലെ ആഴമേറിയ വിരഹത്തെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.