ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഇലാന എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ ഭർത്താവ് ജൂലിയനോട് അവൾക്ക് വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. ജൂലിയൻ ഒരു സാഹസികനായ യാത്രക്കാരനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരു ദീർഘയാത്രയ്ക്കായി അവൻ നാടുവിട്ടു പോയി. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയിട്ടും അവൻ തിരിച്ചുവന്നില്ല. ഇലാന ഓരോ ദിവസവും അവനെ കാത്തിരുന്നു. സന്തോഷമായിരുന്ന കാലത്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ തിളങ്ങിനിന്നിരുന്ന വളകൾ ഇപ്പോൾ അവളുടെ മെലിഞ്ഞ കൈകളിൽ തെന്നിമാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ തളർന്ന തോളുകളും, അയഞ്ഞുപോയ വളകളും അവളുടെ അവസ്ഥ വിവരിച്ചു. ജൂലിയൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അവനെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ ഞെട്ടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അവളുടെ തളർന്ന തോളുകളും കൈകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകുന്ന വളകളും, അവൻ അവളെ എത്രത്തോളം ഒറ്റയ്ക്കാക്കി എന്നതിന്റെ വേദന അവനോട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണീരും ശരീരത്തിന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങളും അവന്റെ അഭാവം അവൾക്ക് നൽകിയ വേദനയുടെ സാക്ഷികളായിരുന്നു.
