ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും മീര എന്നും പേരുള്ള ഒരു ദമ്പതികൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുൻ വളരെ ശാന്തനും വികാരങ്ങളെ പുറത്തു കാണിക്കാത്തവനുമാണെന്ന് ഗ്രാമവാസികൾ പറയുമായിരുന്നു. 'എനിക്ക് വലിയ നിയന്ത്രണമുണ്ട്, എന്റെ വികാരങ്ങൾ ഞാൻ പുറത്തു കാണിക്കില്ല' എന്ന് അവൻ എപ്പോഴും പറയും. മീരയോടുള്ള തന്റെ വലിയ സ്നേഹം അവൻ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വലിയ ആഘോഷം നടന്നു. മനോഹരമായ വസ്ത്രവും പൂക്കളുമായി മീര എത്തിയപ്പോൾ അർജുന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ തന്റെ മുഖഭാവം മാറ്റമില്ലാതെ വെക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ മീരയെ മാത്രം നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മീര ചിരിക്കുമ്പോൾ അർജുന്റെ മുഖത്തും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അവൻ എത്രത്തോളം നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും മുഖത്തെ സന്തോഷവും അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു. 'അർജുൻ സ്നേഹം മറച്ചുവെക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവാം, പക്ഷേ അവന്റെ മുഖം എല്ലാം വിളിച്ചു പറയുന്നു!' എന്ന് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു. സ്നേഹത്തെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അത് പ്രകാശമായി പുറത്തുവരുമെന്ന് അർജുൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
