ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறன் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தார்கள். இளமாறன் மிகவும் அமைதியானவன், எதையும் வெளியே காட்டிக்கொள்ளாதவன் என்று ஊரே சொல்லும். நிலாவைப் பார்த்ததும் தன் மனதில் ஏற்பட்ட காதலை அவன் யாரிடமும் சொல்லிக்கொள்ளவில்லை. 'நான் மிகவும் கட்டுப்படுபவன், என் உணர்ச்சிகளைத் தடுத்துக் கொள்வேன்' என்று அவன் அடிக்கடி சொல்லிக்கொள்வான்.
ஒரு நாள், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. நிலா ஒரு அழகான பட்டுச் சேலையில், பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு வந்தாள். அவளைப் பார்த்ததும் இளமாறனின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. அவன் தன் முகத்தை அமைதியாக வைத்துக்கொள்ள முயன்றான். ஆனால், அவனது கண்கள் நிலாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அவன் அவளிடம் பேசத் துடித்தான், அவளது சிரிப்பைக் கண்டு அவன் முகம் தானாகவே மலர்ந்தது.
அவன் எவ்வளவுதான் அமைதியாக இருக்க முயன்றாலும், அவனது கண்கள், அவனது புன்னகை மற்றும் அவனது கைகள் நிலாவைத் தேடிச் சென்றன. ஊர் மக்கள் அனைவரும், 'இளமாறன் அமைதியானவன் தான், ஆனால் நிலாவைப் பார்த்தால் மட்டும் அவன் முகத்தில் ஒரு தனி வெளிச்சம் வந்துவிடுகிறதே!' என்று பேசிக்கொண்டார்கள். தன் காதலைத் தன்னுள் அடக்க நினைத்த இளமாறன், இறுதியில் தன் அன்பை வெளிப்படையாகக் காட்டிக்கொண்டதே அவனது உண்மையான அழகாக மாறியது.
