നിലാവുപോലൊരു ഓർമ്മ

മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മീനു എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മീനുവിന് അവളുടെ കൂട്ടുകാരൻ ആര്യനെ വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു വേനൽക്കാലത്ത് ആര്യന്റെ കുടുംബം ദൂരെയുള്ള മറ്റൊരു നഗരത്തിലേക്ക് താമസം മാറി. ആര്യൻ പോയതിനുശേഷം മീനുവിന്റെ ജീവിതം ഇരുളടഞ്ഞതായി മാറി. അവൾ എപ്പോഴും ജനാലയ്ക്കൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആര്യൻ എപ്പോൾ വരുമെന്ന് കാത്തിരുന്നു. കളിക്കാനും പഠിക്കാനും അവൾക്ക് താൽപ്പര്യമില്ലാതായി. അവൾ എപ്പോഴും കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. 'ആര്യൻ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയില്ല' എന്ന് അവൾ പറയും. അവളുടെ അമ്മ മീനുവിനോട് പറഞ്ഞു, 'മോളേ, നീ എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം വിഷമിക്കുന്നത്? നിന്റെ സന്തോഷം നീ തന്നെ കണ്ടെത്തണം.' എന്നാൽ മീനു അത് കേട്ടില്ല. ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം ആര്യൻ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ മീനുവിന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. പക്ഷേ, ആ ഒരു വർഷം അവൾ അനുഭവിച്ച ദുഃഖം അവളെ തളർത്തിയിരുന്നു. ആര്യനെ കാണുമ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, അവൻ ഇല്ലാത്തതിനെ ഓർത്ത് കരഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവനെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പകരം തന്റെ ജീവിതത്തിലെ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന്. ഒരാൾ കൂടെയില്ലാത്തതിനെ ഓർത്ത് സ്വയം കഷ്ടപ്പെടുന്നത് എത്ര വ്യർത്ഥമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.