പഴയ വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിൽ, തേനാലി രാമൻ തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം വലിയ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും മകനും ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം പോലും നൽകാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ദാരിദ്ര്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ, തന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ മാറാൻ പ്രാർത്ഥിക്കാനായി അദ്ദേഹം ഒരു പഴയ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി. അവിടെ ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, ഒരു ദിവ്യപ്രകാശം അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഒരു ദേവത അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു, 'രാമാ, നിന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ ഞാൻ കേട്ടു. നിനക്ക് ഒരു വരം നൽകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
പെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ രണ്ട് സ്വർണ്ണ പാത്രങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഒരു പാത്രത്തിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള ദ്രാവകവും മറ്റൊന്നിൽ സ്വർണ്ണ നിറത്തിലുള്ള ദ്രാവകവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവത പറഞ്ഞു, 'ഈ നീല ദ്രാവകം ബുദ്ധിയുടെ അമൃതാണ്. ഇത് കുടിച്ചാൽ ഈ ലോകത്ത് ആർക്കും നിന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ സ്വർണ്ണ ദ്രാവകം ഐശ്വര്യത്തിന്റെ അമൃതാണ്. ഇത് കുടിച്ചാൽ നിനക്ക് ഇനി ഒരിക്കലും പണമില്ലായ്മ ഉണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്, നീ ഏതെങ്കിലും ഒരു പാത്രം മാത്രമേ തിരഞ്ഞെടുക്കാവൂ. രണ്ടും കൂടി കുടിക്കരുത്.'
തേനാലി രാമൻ അല്പനേരം ആലോചിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ ബുദ്ധി തെളിഞ്ഞു വന്നു. അദ്ദേഹം പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, രണ്ട് പാത്രങ്ങളിലെയും ദ്രാവകം ഒന്നാക്കി കലർത്തി ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ കുടിച്ചു!
ഇത് കണ്ട് ദേവതയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. 'എന്താണ് നീ ചെയ്തത്? ഒരു പാത്രം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നീ എന്തിനാണ് രണ്ടും കുടിച്ചത്?' എന്ന് ദേവത ചോദിച്ചു.
രാമൻ ശാന്തനായി മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ദേവതയേ, ബുദ്ധിയുണ്ടായിട്ടും പണമില്ലെങ്കിൽ എന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. പണമുണ്ടായിട്ടും ബുദ്ധിയില്ലെങ്കിൽ ആ സമ്പത്ത് എനിക്ക് കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും കഴിയില്ല. അതിനാൽ ഈ രണ്ട് വരങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ലഭിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത്.'
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ബുദ്ധിപരമായ മറുപടി കേട്ട് ദേവത അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ദേഷ്യം മാറി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദേവത പറഞ്ഞു, 'നിന്റെ ബുദ്ധി തന്നെ നിനക്ക് വലിയ വരമാണ്. ശരി, നിനക്ക് രണ്ട് വരങ്ങളും നൽകുന്നു.'
അതിനുശേഷം, തേനാലി രാമൻ വലിയ ബുദ്ധിശക്തിയോടും ഐശ്വര്യത്തോടും കൂടി ജീവിച്ചു. അദ്ദേഹം കൃഷ്ണദേവരായ ചക്രവർത്തിയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ വലിയ പദവിയിൽ എത്തിച്ചേരുകയും ജനങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആളായി മാറുകയും ചെയ്തു.
Moral
ബുദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും ഒത്തുചേരുമ്പോഴാണ് ജീവിതം പൂർണ്ണമാകുന്നത്.
