വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഒരു പ്രഭാതം വളരെ ശാന്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ രാജാവായ കൃഷ്ണദേവരായർക്ക് ആ ദിവസം അത്ര നല്ലതായിരുന്നില്ല. രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ ഒരു സേവകൻ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് രാജാവിന് ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത തോന്നി. അദ്ദേഹം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആ സേവകന്റെ മുഖം കണ്ടത് ഒരു അശുഭസൂചകമാണെന്ന് രാജാവ് മനസ്സിൽ കരുതി.
അന്ന് രാജാവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കാര്യങ്ങളൊന്നും ശരിയായി നടന്നില്ല. പ്രധാനപ്പെട്ട യോഗങ്ങൾ തടസ്സപ്പെട്ടു, പല കാര്യങ്ങളും വൈകിപ്പിച്ചു. 'ആ സേവകന്റെ മുഖം കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് എനിക്ക് ഇത്രയും കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായത്' എന്ന് രാജാവ് വിശ്വസിച്ചു.
അരങ്ങിലെ ചടങ്ങുകൾക്കായി വേഗത്തിൽ നടന്നുപോകുന്നതിനിടെ, രാജാവ് ഒരു വലിയ മരക്കസേരയിൽ കാലിടിച്ചു. വേദന കൊണ്ട് ദേഷ്യം വന്ന രാജാവ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'എല്ലാം ആ സേവകന്റെ കുഴപ്പമാണ്! അവനെ ഉടൻ തന്നെ തടവിലാക്കി ശിക്ഷിക്കണം!'
അടുത്തിരുന്ന തെനാലിരാമൻ ഇത് കണ്ട് പതുക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദേഷ്യപ്പെട്ട രാജാവ് ചോദിച്ചു, 'തെനാലിരാമൻ, നീ എന്തിനാണ് ചിരിക്കുന്നത്?'
തെനാലിരാമൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'പ്രഭോ, ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ വേദനയെയല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തെയാണ്. ഇന്ന് രാവിലെ ആ സേവകന്റെ മുഖം കണ്ടതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ കാലിന് ഒരു ചെറിയ മുറിവ് മാത്രമേ പറ്റിയിട്ടുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം കണ്ടതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവൻ തന്നെ എടുക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാവുന്നു. അപ്പോൾ ശരിക്കും അശുഭസൂചകം ആ മുഖമാണോ അതോ നിങ്ങളുടെ കോപമാണോ?'
തന്റെ തെറ്റ് രാജാവ് മനസ്സിലാക്കി. കോപത്തിൽ താൻ എത്രത്തോളം വിവേകശൂന്യനാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തെനാലിരാമനോട് നന്ദി പറയുകയും, ആ സേവകന് ശിക്ഷ നൽകുന്നതിന് പകരം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു.
Moral
കോപം വിവേകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ശാന്തതയോടെ ചിന്തിക്കുക.
