அரசரின் அவசரமும் அறிவார்ந்த பதிலடியும்

விஜயநகரப் பேரரசு அமைதியாகக் காணப்பட்டது. மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயர் ஒரு காலைப் பொழுதில் தனது அறையில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார். சூரிய ஒளி ஜன்னல் வழியாக உள்ளே நுழைந்தபோது, ஒரு இளம் பணியாளர் மெதுவாக அறைக்குள் நுழைந்து, மன்னரின் படுக்கைக்கு அருகில் இருந்த விளக்கைச் சரி செய்ய முயன்றார். மன்னர் விழித்தெழுந்தபோது, அந்தப் பணியாளர் தனது முகத்திற்கு நேராகத் தெரிவதைக் கண்டு சற்று எரிச்சலடைந்தார். 'என்னது, நீ என் தூக்கத்தைக் கெடுக்க வந்தாயா?' என்று நினைத்த மன்னர், எதையும் வெளியே சொல்லாமல் கோபத்துடன் எழுந்து சென்றார்.

அன்று மன்னருக்கு எதுவும் சரியாக நடக்கவில்லை. முக்கியமான அமைச்சர்கள் வரத் தாமதமானது, முக்கியக் கூட்டங்கள் தள்ளிப்போயின. 'அந்தப் பணியாளனின் முகம் இன்று எனக்குக் கண்டதுதான் இன்று நாள் முழுவதும் கெட்டுப்போகக் காரணம்' என்று மன்னர் மனதிற்குள் ஒருவரைத்탓ப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார்.

அவசரமாகத் தனது அறைக்குச் சென்ற மன்னர், வழியில் இருந்த ஒரு கனமான மர நாற்காலியின் காலில் பலமாக மோதிக் கொண்டார். வலியால் துடித்த மன்னர், கோபத்தில் சிவந்து போயார். 'யார் இந்த நாற்காலியை இங்கே வைத்தது? இந்த நாள் முழுவதும் எனக்குத் trouble கொடுப்பதே இந்தச் சேவகன் தான்! இவனை இப்போதே சிறையில் அடைத்துத் தண்டிக்க வேண்டும்!' என்று சத்தமாகக் கத்தினார்.

அப்போது அங்கிருந்த தெனாலிராமன் இதைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் மெல்லிய சிரிப்புடன் மன்னரின் அருகில் வந்தார். மன்னர் ஆத்திரமடைந்து, 'தெனாலிராமன்! ஏன் சிரிக்கிறாய்? நான் இவ்வளவு பெரிய கஷ்டத்தில் இருக்கிறேன்!' என்று கேட்டார்.

தெனாலிராமன் நிதானமாகச் சொன்னார், 'மன்னரே, நீங்கள் கோபப்படுவதால் நான் சிரிக்கவில்லை. சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். இன்று காலை அந்தப் பணியாளரின் முகம் உங்கள் கண்களுக்குத் தெரியவே இல்லை, ஆனால் உங்கள் காலில் ஒரு சிறிய அடிதான் பட்டது. ஆனால், இப்போது அந்தப் பணியாளரின் முகம் உங்கள் கண்களுக்குத் தெரிந்ததால், உங்கள் உயிர் போகும் அளவுக்குக் கோபத்தில் ஒரு தண்டனையைத் தருகிறீர்கள். இப்போது உண்மையில் அபசகுனம் யாருக்கு? உங்கள் காலிற்கு அல்லது அந்தப் பணியாளரின் முகத்திற்கு?'

மன்னர் சட்டென்று அமைதியானார். ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காகத் தவறு செய்த பணியாளரைத் தண்டிக்கத் துடித்தத் தனது முட்டாள்தனத்தை உணர்ந்தார். 'தெனாலிராமன், நீ என் கண்களைத் திறந்துவிட்டாய்!' என்று சிரித்தபடியே கூறினார். மன்னர் அந்தப் பணியாளரைத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, அவனுக்குப் பொற்காசுகளைப் பரிசாக வழங்கிச் சிறைக்காவலர்களிடம் இருந்து காப்பாற்றினார்.

பாடம்

கோபத்தில் எடுக்கும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் தவறானவை; நிதானமே சிறந்த தீர்ப்பு தரும்.