பசுமையான ஒரு காட்டில் பல விலங்குகள் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வந்தன. ஒரு நாள், பக்கத்து காட்டிலிருந்து 'சந்துரு' என்ற குரங்கு அங்கு வந்தது. சந்துரு மிகவும் தற்பெருமை பிடித்தது. மற்ற விலங்குகள் முன்னால் வந்து, "நாங்கள் பக்கத்து காட்டிலிருந்து வந்திருக்கிறோம். அங்குள்ள விலங்குகள் அனைத்தும் என்னை மதிக்கின்றன. நான் ஒரு மிகப்பெரிய வீரனாகத் திகழ்கிறேன்!" என்று பெருமையாகச் சொன்னது.
சந்துருவின் பேச்சைக் கேட்ட விலங்குகள் ஆச்சரியமடைந்தன. "நீ இவ்வளவு பெரிய வீரனா? அப்படியானால் உன்னால் ஒரு பெரிய மரத்தின் நுனி வரை ஒரே குதியில் செல்ல முடியுமா?" என்று கேட்டது.
சந்துரு தயங்காமல், "நிச்சயமாக முடியும்!" என்று சொல்லிவிட்டு குதிக்கத் தயாரானது. அப்போது அங்கிருந்த புத்திசாலி நரி மெதுவாகச் சிரித்தது. நரி சொன்னது, "சந்துரு நண்பா, நீ சொல்வது உண்மை என்றால், இந்த மரத்தின் மிக உயர்ந்த கிளையை நீ ஒருமுறை தொட்டுக்காட்ட முடியுமா? நாங்கள் அனைவரும் உன்னைப் பார்த்து வியக்கக் காத்திருக்கிறோம்!"
சந்துரு அந்த உயரமான கிளையை நோக்கித் தாவ முயன்றது. ஆனால், அது அவ்வளவு உயரத்தில் குதிக்க முடியாது என்பதை அது உணர்ந்தது. தனது பொய்கள் பிடிபட்டுவிடும் என்று பயந்த சந்துரு, அங்கிருந்த விலங்குகளின் கண்களைத் தவிர்க்க வேகமாக ஓடி மறைந்தது. அதன் தற்பெருமை அந்த இடத்திலேயே காணாமல் போனது.
பாடம்
தன்னைப் பற்றித் தானே மிகைப்படுத்திக் கூறுபவர்கள் விரைவில் உண்மையைச் சந்திக்க நேரிடும்.
