பசுமையான மரங்கள் சூழ்ந்த ஒரு பெரிய காட்டில் பல விலங்குகள் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வந்தன. அந்த காட்டுவின் முக்கிய விதியென்றால், ஒரு புதிய தலைவனைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது அனைத்து விலங்குகளும் சேர்ந்து வாக்களிக்க வேண்டும் என்பதாகும்.
ஒரு நாள், ஒரு கொண்டாட்டமான சூழலில் புதிய அரசன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. அப்போது, கலகலப்பான சலங்கைச் சத்தத்துடன் ஒரு குரங்கு அங்கு வந்தது. அது மரக்கிளைகளுக்கு இடையே தாவித் தாவி, மிகத் திறமையாகப் பல நடனங்களை ஆடின. குரங்கின் விளையாட்டுத்தனமான செயல்களைக் கண்டு விலங்குகள் அனைத்தும் வியந்து போயின. 'இந்தக் குரங்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது! இதுதான் நம் காட்டுக்குத் தேவை!' என்று கூறி, அனைவரும் குரங்கையே தங்களது ராஜாவாக அறிவித்தனர்.
ஆனால், அங்கிருந்த ஒரு புத்திசாலி நரிக்கு இது சரியென்று தோன்றவில்லை. 'வெறும் பொழுதுபோக்குக்காக ஒருவரைத் தலைவன் ஆக்கலாமா?' என்று அது யோசித்தது.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு, நரி காட்டில் உலாவிக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு வேட்டைக்காரன் வைத்துள்ள வலைப்பொறியைப் பார்த்தது. அந்த வலையில் ஒரு பெரிய மற்றும் பளபளப்பான பழம் வைக்கப்பட்டிருந்தது. நரிக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. அது உடனே குரங்கு ராஜாவிற்குச் சென்றது.
'அரசே! உங்கள் திறமையைக் கண்டு வியக்கும் வகையில், காட்டின் மறுபக்கத்தில் ஒரு விசித்திரமான மற்றும் இனிப்பான பழம் கிடைத்துள்ளது. அதை நீங்கள் மட்டும் சுவைக்க வேண்டும்!' என்று நரி புகழ்ந்து பேசியது.
பழத்தின் மீது ஆசை கொண்ட குரங்கு, நரி சொன்னதைச் சற்றும் யோசிக்காமல் ஓடியது. அந்தப் பழத்தைப் பிடிக்க முயன்றபோது, திடீரென்று வலைப்பொறி விரிந்து குரங்கை அப்படியே உள்ளே சிறைபிடித்தது. குரங்கு பயந்து போய் அலறியது.
நரி அமைதியாகச் சொன்னது, 'அரசே, ஒரு தலைவன் என்பவன் வெறும் வேடிக்கைக்காக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. ஆபத்து வரும்போது விவேகத்துடன் செயல்பட வேண்டும். நீங்கள் அறிவின்றித் தலைவன் ஆனதால், இந்த விலங்குகளுக்கு ஆபத்து வந்துவிட்டது. இப்போது நீங்கள் வேட்டைக்காரர்களிடம் இருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்யுங்கள், நாங்கள் ஒரு புத்திசாலியான தலைவனைத் தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறோம்.'
குரங்கு தன் தவறை உணர்ந்து வருந்தியது.
பாடம்
அறிவும் விவேகமும் இல்லாத தலைமை ஆபத்தானது.
