ஒரு அழகான பண்ணையிலிருந்த பசுமையான புல்வெளியில் சோமுவும் ராமுவும் என்ற இரண்டு கோழிகள் வாழ்ந்து வந்தன. இவை இரண்டும் பார்ப்பதற்கு மிகவும் கம்பீரமாகத் தெரிந்தாலும், ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காகக்கூட சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு சிறிய தானியத்திற்காகவோ அல்லது ஒரு சிறிய இடத்திற்காகவோ இவை இரண்டும் எப்போதும் கூச்சலிடும்.
ஒரு நாள் காலை, பண்ணையிலேயே மிகச்சிறந்த தானியக் குவியல் ஒன்று கிடைத்தது. அதை முதலில் யார் உண்ண வேண்டும் என்ற போட்டி அந்த இரண்டு கோழிகளுக்கும் இடையே வெடித்தது. "இது என்னுடைய இடம்!" என்று சோமு கத்தியது. "இல்லை, நான் தான் முதலில் வந்தேன்!" என்று ராமு சத்தமிட்டது.
சண்டை பெரிதானது. இரண்டும் இறக்கைகளை அடித்துக்கொண்டு, ஒன்றுடன் ஒன்று மோதிக் கொண்டு பயங்கரமான போரில் ஈடுபட்டன. இறுதியில், சோமு தனது பலத்தால் ராமுவை அடித்துத் தள்ளியது. ராமு கீழே விழுந்து நகர முடியாமல் தவித்தது. சோமு தான் வெற்றி பெற்றுவிட்டதாக நினைத்து மிகவும் பெருமையுடன் தன் தலையை நிமிர்த்தி, தன் வெற்றியைக் கொண்டாட மிக உயரமாகக் கூச்சலிட்டது.
அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட ஒரு வேடன், அருகில் இருந்த மரத்தின் பின்னால் மறைந்திருந்தான். சோமுவின் சத்தமும், அதன் திமிரான தோற்றமும் வேடனின் கவனத்தை ஈர்த்தது. சோமு தன் வெற்றியின் மகிழ்ச்சியில் கவனக்குறைவாக இருந்ததால், வேடன் வைத்திருந்த வலையில் சிக்கிக்கொண்டது. தன் நண்பனைத் தேடிச் செல்ல வேண்டிய சோமு, தன் வீண் பெருமையால் உயிரிழந்தது. சண்டையினால் ஒரு கோழி அழிந்தது, பெருமையால் மற்றொன்று அழிந்தது.
பாடம்
வீண் பெருமை ஆபத்தானது; ஒற்றுமையே பலம்.
