ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில் ஒரு பெரிய பாறை இடுக்கில் ஆடுகள் வாழ்ந்து வந்தன. அந்தப் பகுதியில் ஒரு வலிமையான புலி வாழ்ந்து வந்தது. ஒரு நாள், அந்தப் புலி பசியுடன் தேடித் திரியும்போது, ஒரு அழகான பசுவைப்பார்த்து அது வேட்டையாடத் தொடங்கியது.
பயந்துபோன பசு, தப்பிக்க வழியின்றி ஓடியது. தூரத்தில் இருந்த ஒரு பெரிய பாறை இடுக்கைக் கண்டதும், அது வேகமாக உள்ளே நுழைந்து மறைந்து கொண்டது. அந்தப் பாறை இடுக்கில் ஏற்கனவே பல ஆடுகள் தங்கியிருந்தன. அங்கு ஒரு பெரிய கொம்புள்ள ஆடு தலைவனாக இருந்தது.
புலி வெளியே பயங்கரமாக உறுமும் சத்தத்தைக் கேட்டவுடன், பசு அமைதியாக ஒரு மூலையில் நின்றது. ஆனால், அந்தத் தலைவன் ஆடு பசுவைச் சிறுமையாகக் கருதியது. அது பசுவின் அருகே சென்று, "இங்கே புதியவர்கள் வரக்கூடாது! நீயும் உன் பயமும் வெளியே போ!" என்று கொம்புகளால் முட்டித் துரத்த முயன்றது.
பசு பொறுமையுடன் சொன்னது, "நண்பனே, இப்போது வெளியே ஆபத்து இருக்கிறது. நான் தப்பிக்க வந்தவள், என்னை இப்போதுத் துன்புறுத்தாதே. புலி சென்ற பிறகு நாம் பேசலாம்."
ஆனால் அந்த ஆடு கேட்கவில்லை. அது பசுவை மேலும் விரட்டத் துடித்தது. அப்போது புலி அந்த இடுக்கின் வாசலிலேயே நின்று கொண்டிருந்தது. ஆட்டின் சத்தத்தைக் கேட்டு புலி உள்ளே நுழையத் தயாரானது. அப்போதுதான் அந்த ஆடு பயந்து நடுங்கியது. பசு மெதுவாக ஆட்டுடன் பேசியது, "நீ இப்போது என்னை விரட்டினால், புலி நம் இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் தாக்க வரும். அமைதியாக இருந்தால் நாம் இருவரும் உயிர் பிழைப்போம்."
ஆடு தன் தவறை உணர்ந்தது. அது அமைதியானது. புலி சிறிது நேரம் காத்திருந்து, வேறு இடத்திற்குச் சென்றதும், ஆடு பசுவிடம் மன்னிப்பு கேட்டது. பசுவின் பொறுமை அந்த ஆட்டின் உயிரையும் காப்பாற்றியது.
பாடம்
மற்றவர் ஆபத்தில் இருக்கும்போது அவர்களைத் துன்புறுத்துவது தவறு.
