அற்புதமான ஒளி

பழைய காலத்தில், அமைதியான ஒரு பள்ளத்தாக்கில் மக்கள் தங்கள் நம்பிக்கையோடு வாழ்ந்து வந்தார்கள். அந்தப் பள்ளத்தாக்கின் நடுவே ஒரு அழகான மற்றும் புனிதமான ஆலயம் இருந்தது. மக்கள் அங்கு கூடி தங்கள் வழிபாடுகளைச் செய்துகொள்வார்கள்.

ஆனால், பக்கத்து நாட்டு அரசன் விக்ரம் மிகவும் அகங்காரம் கொண்டவன். மற்றவர்களின் நம்பிக்கைகளை அவன் மதிக்கவில்லை. "என் நாட்டில் நான் சொல்வது மட்டுமே சட்டம்! அனைவரும் என்னை வணங்க வேண்டும்!" என்று அவன் கர்ஜித்தான். அவன் தனது படையுடன் வந்து, அந்தப் பள்ளத்தாக்கையும் கைப்பற்றினான். மக்களின் புனிதமான ஆலயத்தையும் அவன் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தான்.

அரசனின் வீரர்கள் அந்த ஆலயத்திற்குள் நுழைந்து, அங்குள்ள அழகான கலைப்படைப்புகளையும், அமைதியையும் சிதைக்கத் தொடங்கினர். மக்களின் நம்பிக்கையை உடைக்க அவர்கள் முயன்றனர். ஆனால், அந்தத் தீய செயல்களைக் கண்டு அஞ்சாமல், இளவரசன் ஆரியன் மற்றும் அவனது வீர兄弟கள் ஒன்று சேர்ந்தனர். அவர்கள் தைரியமாகத் திரண்டு நின்று, அரசனின் படையை விரட்டினர்.

வெற்றி பெற்று, தங்கள் ஆலயத்தை மீட்டெடுக்க ஆரியனும் அவனது நண்பர்களும் உள்ளே சென்றனர். ஆனால், அங்குள்ள காட்சி அவர்களைக் கண்ணீர் வர வைத்தது. ஆலயத்தின் சுவர்கள் சேதமடைந்திருந்தன, அழகான விளக்குகள் அனைத்தும் உடைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரு சிறிய விளக்கை ஏற்றி வழிபாட்டைத் தொடரக்கூட அங்கு எந்த எண்ணெயும் இல்லை.

அனைவரும் சோர்ந்து போய் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மூலையில் ஒரு சிறிய மண் ஜாடி இருப்பதைக் கண்டனர். அதில் மிகக் குறைந்த அளவு எண்ணெய் மட்டுமே இருந்தது. "இது ஒரு சிறிய விளக்கை எரிக்கக்கூடப் போதுமானதாக இருக்காது" என்று ஒரு வீரர் வருத்தத்துடன் சொன்னார். இருப்பினும், ஆரியன் அந்த எண்ணெயை எடுத்து ஒரு சிறிய விளக்கில் ஊற்றினான்.

அதிசயம் என்னவென்றால், அந்தச் சிறிய விளக்கு அணைந்து போகாமல், தொடர்ந்து எரிந்து கொண்டே இருந்தது! ஒரு நாள், இரண்டு நாள் எனத் தொடர்ந்த அந்த ஒளி, எட்டு பகல் மற்றும் எட்டு இரவுகள் இடைவிடாமல் பிரகாசித்தது. அந்தச் சிறிய ஜாடியின் எண்ணெய் எப்படி இவ்வளவு காலம் நீடித்தது என்று யாருக்கும் புரியவில்லை.

அந்த ஒளி, இருளில் மூழ்கியிருந்த மக்களின் இதயங்களில் நம்பிக்கையை மீண்டும் ஏற்றியது. அந்தத் தருணத்தை நினைவுகூரும் வகையில், மக்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் எட்டு நாட்களுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகளை ஏற்றித் தங்கள் வெற்றியையும் நம்பிக்கையையும் கொண்டாடுகிறார்கள்.

பாடம்

நம்பிக்கையும் விடாமுயற்சியும் இருந்தால், மிகச்சிறிய விஷயம் கூட பெரிய அதிசயத்தை நிகழ்த்தும்.