ஒரு அழகான மாளிகையில், மன்னர் விக்ரமன் தனது அமைச்சர்களுடன் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு விவாதம் எழுந்தது. 'விதி என்பது தவிர்க்க முடியாதது, அதை யாராலும் மாற்ற முடியாது' என்று ஒரு அமைச்சர் கூறினார். ஆனால், புத்திசாலி அமைச்சர் சோமன் சிரித்துக்கொண்டே, 'மன்னரே, விதியைத் தடுக்கும் சக்தி நம்மிடம் உள்ள அறிவிலும், சமயோஜித புத்தியிலும் இருக்கிறது' என்றார்.
மன்னர் விக்ரமனுக்கு இது ஆச்சரியமாகவும், அதே சமயம் சவாலாகவும் இருந்தது. சோமனின் கருத்தை மறுக்க அவர் ஒரு திட்டம் தீட்டினார். அடுத்த நாள், சோமன் அரண்மனைப் பாதையில் தனியாக நடக்கும்போது, ஒரு பெரிய மற்றும் ஆக்ரோஷமான காளை மாட்டை அவர் முன்னே விடச் சொன்னார். அந்தப் பாதை மிகவும் குறுகியதாக இருந்தது, அதனால் சோமனால் ஓடித் தப்பிக்க இடமிருக்கவில்லை.
மறுநாள் காலை, மன்னரும் மற்ற அமைச்சர்களும் மறைந்திருந்து சோமனின் நிலைமையைக் கவனிக்கத் தொடங்கினர். சோமன் அந்தச் குறுகிய சந்திற்குள் நுழைந்ததும், பயிற்சியாளர் காளை மாட்டை விடுவித்தார். காளை மாடு ஆக்ரோஷமாக சோமனை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தது. சோமன் ஒரு கணம் பயந்து நின்றார், ஆனால் அவர் மனம் பதறவில்லை. அவர் சுற்றியும் பார்த்தார். அப்போது அங்கிருந்த ஒரு பெரிய முள் புதரை அவர் கவனித்தார்.
சோமன் மிக வேகமாகச் செயல்பட்டார். அந்தப் புதரின் ஒரு கிளையை எடுத்து, காளை மாடு தன்னைத் தாக்க வரும் நேரத்தில், அதன் பாதையில் வீசினார். முட்கள் காளையின் கால்களில் குத்த, அது திடுக்கிட்டுத் திரும்பியது. அந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்தி சோமன் ஒரு சிறிய கல்வெட்டுத் தூணின் பின்னால் தஞ்சம் புகுந்தார். காளை மாடு திசைமாறிச் சென்றது.
மன்னர் விக்ரமன் இதைப் பார்த்து வியந்து ஓடி வந்தார். 'சோமன், நீ விதியை உன் அறிவால் வென்றுவிட்டாய்!' என்று பாராட்டி, அறிவின் முக்கியத்துவத்தை அனைவரும் ஏற்கச் செய்தார்.
பாடம்
சமயோஜித புத்தியால் எந்தவொரு இக்கட்டான சூழ்நிலையையும் வெல்ல முடியும்.
