அடர்ந்த பச்சை காட்டின் நடுவே ஒரு அழகான குளம் இருந்தது. அந்த குளத்தின் கரையில் இருந்த ஒரு சிறிய பொந்துக்குள் மிதுன் என்ற முயல் வசித்து வந்தது. மிதுன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானது, ஆனால் சில நேரங்களில் அவசரப்பட்டுச் செயல்படும் குணம் கொண்டது.
ஒரு நாள் காலை, குளத்தின் ஓரத்தில் ஒரு பெரிய வண்ணத்துப்பூச்சி பறந்து செல்வதைக் கண்ட மிதுன், அதைத் துரத்தத் துடித்தது. அந்த வேகம் மற்றும் கவனக்குறைவால், மழையினால் வழுக்கிக் கிடந்த ஒரு பாறையின் மீது மிதுன் கால் தடுமாறி, அப்படியே குளத்திற்குள் விழுந்துவிட்டது! குளத்தின் ஆழம் மிதுனின் எதிர்பார்ப்பை விட அதிகமாக இருந்தது. மிதுன் தன் கால்களை வேகமாக ஆட்டியும், கரைக்கு வர முடியாமல் திணறியது. பயத்தில் அதன் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
அப்போது, நீல நிற செதில்களைக் கொண்ட நீலா என்ற மீன் மிதுனை நோக்கி நீந்தி வந்தது. மிதுன் முதலில் பயந்தாலும், நீலா தன்னைத் தாக்க வரவில்லை என்பதை உணர்ந்தது. நீலா மெதுவாக மிதுனின் அருகில் வந்து, அதன் முதுகுப் பகுதியில் மிதுன் சாய்ந்து கொள்ளலாம்படி நீந்தி நின்றது. மிதுன் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, நீலாவின் முதுகில் ஏறி ஒரு பெரிய குதி போட்டது. அந்தத் துள்ளல் மிதுனை பாதுகாப்பாகக் கரையில் கொண்டு சேர்த்தது.
"நீலா, இன்று நீ இல்லையென்றால் நான் உயிருடன் இருந்திருக்க மாட்டேன். உனக்கு நான் எப்போதும் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்," என்று மிதுன் நெகிழ்ச்சியுடன் கூறியது. அன்றிலிருந்து இருவரும் நெருங்கிய நண்பர்களானார்கள்.
காலங்கள் கடந்தன. ஒரு கோடை காலத்தில், மழை பெய்யாததால் குளத்தின் நீர் மெல்ல வற்றத் தொடங்கியது. நீலா மூச்சுவிடக் கூட சிரமப்படுவதைக் கண்ட மிதுன் மிகுந்த கவலை அடைந்தது. தன் நண்பியைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால், அருகில் இருந்த பெரிய நீலக் குளத்திற்கு நீலாவைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று முடிவு செய்தது. உடனே, தன் நண்பன் குரங்கான கிகாவிடம் உதவி கேட்டது. கிகாவிடம் இருந்து ஒரு பெரிய மற்றும் உறுதியான வாழை இலைத் தட்டைப் பெட்டி போலச் செய்து பெற்றது.
மிதுன் அந்தப் பெட்டியில் போதுமான அளவு நீரையும், நீலாவையும் வைத்துக்கொண்டு பயணத்தைத் தொடங்கியது. வழியில் கிகா ஒரு எச்சரிக்கை விடுத்தது: "மிதுன், இந்த வழி மிகவும் ஆபத்தானது. உன் பலத்தினால் மட்டும் உன்னால் இதைச் செய்ய முடியாது. ஆபத்து வரும்போது பயப்படாமல் உன் அறிவைப் பயன்படுத்து," என்று கூறி வழிவிட்டது.
பயணம் தொடங்கிய சில தூரத்திலேயே, ஒரு பெரிய கழுகு வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்தது. அது மிதுனையும் அந்தப் பெட்டியையும் தின்றுவிடத் துடித்தது. மிதுன் ஒரு புதருக்குள் பதுங்கியது. அப்போது ஒரு யோசனை தோன்றியது. சூரிய ஒளி அந்தப் பெட்டியின் நீர் மீது பட்டு மின்னியதைக் கவனித்தது. கழுகு மீண்டும் வரும்போது, பெட்டியைச் சரியாகச் சூரிய ஒளியின் பக்கம் திருப்பி, ஒளியைப் பிரதிபலித்தது. அந்தப் பிரகாசமான வெளிச்சம் கழுகின் கண்களைக் கூசச் செய்தது. திசை தெரியாமல் தடுமாறிய கழுகு, தரையில் மோதித் தலைசுற்றிக் கீழே விழுந்தது.
சிறிது தூரம் சென்றதும், ஒரு பெரிய நாகப்பாம்பு பாதையை மறித்தது. மிதுன் நடுங்கியது. ஆனால், கிகா சொன்ன வார்த்தைகள் அதன் நினைவுக்கு வந்தன. உடனே ஒரு தந்திரம் செய்தது. "ஓ! நாகராஜாவே! நீங்கள் இங்கே இருக்கிறீர்களா? உங்களுக்காகவே நான் இந்தத் தூரத்திலிருந்து வந்திருக்கிறேன்!" என்று மரியாதையாகச் சொன்னது.
பாம்பு ஆச்சரியத்துடன், "என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டது. மிதுன், "இந்தத் தட்டில் இருக்கும் மீன் ஒரு விசேஷமான செடியின் விஷம் கலந்த நீரிலிருந்து வந்தது. இதை நீங்கள் சாப்பிட்டால் உங்களுக்கு ஆபத்து ஏற்படும். ஆனால், நான் இதைத் தற்செயலாகக் குடித்துவிட்டேன், எனக்கு ஒன்றும் ஆகவில்லை. இதோ பாருங்கள்," என்று கூறி, ஒரு சொட்டு நீரைத் தன் வாயில் ஊற்றி, மயக்கம் வருவது போல நடித்தது. பிறகு மெதுவாகத் தள்ளாடிக்கொண்டு பெட்டியின் அருகே விழுந்தது.
பாம்பு குழப்பமடைந்தது. "இந்த முயல் விஷத்தைக் குடித்தும் சாகவில்லையே! இது ஏதோ மாய சக்தி," என்று நினைத்து பயந்து பின்வாங்கியது. அந்த இடைவெளியில், நீலா பெட்டியிலிருந்து வெளியே வந்து மிதுனுடன் சேர்ந்து வேகமாகப் புதிய குளத்தை நோக்கி நகர்ந்தது. ஆபத்தான பயணத்தை முடித்துவிட்டு இருவரும் புதிய குளத்தில் இணைந்தனர். அன்று முதல் மிதுன் எதற்கும் அவசரப்படாமல், நிதானமாகவும் புத்திசாலித்தனமாகவும் செயல்படக் கற்றுக்கொண்டது.
