பச்சைப்பசேல் என்ற ஒரு பெரிய காட்டின் ஓரத்தில், 'மகிழ்வனம்' என்ற அழகான கிராமம் இருந்தது. அந்த கிராமத்தை ஆளும் மன்னன் விக்கிரமன் மிகவும் பேராசை பிடித்தவன். அவன் மக்களிடம் இருந்து அதிகப்படியான வரியை வசூலித்து, அதைத் தனது ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காகப் பயன்படுத்தினான். இதனால் ஏழை மக்கள் பசியால் வாடினர்.
அந்தக் கிராமத்தில் கதிர் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் தைரியசாலி மற்றும் வில் வித்தையில் வல்லவன். மன்னனின் கொடுமைகளைத் தாங்க முடியாமல், கதிர் தனது நண்பன் சோமுவுடன் சேர்ந்து, மன்னனின் கருவூலத்திலிருந்து தர்மப் பணத்தைப் பகிர்ந்து ஏழை மக்களுக்குக் கொடுத்து வந்தான். மக்கள் கதிரை ஒரு ஹீரோவாகப் பார்த்தனர்.
இதை அறிந்த மன்னன் விக்கிரமனும் அவனது தளபதியும் கதிரைப் பிடிக்கத் துடித்தனர். ஆனால், கதிர் காட்டின் மறைவிடங்களை நன்கு அறிந்தவன் என்பதால் அவனைப் பிடிக்க முடியவில்லை. இறுதியில், தளபதி ஒரு தந்திரம் செய்தான். 'அரண்மனையில் ஒரு மாபெரும் வில் வித்தைப் போட்டி நடைபெறும், அதில் சிறந்த வீரருக்குப் பொன் ஆபரணங்கள் பரிசாக வழங்கப்படும்' என்று அறிவித்தான்.
கதிரின் நண்பன் சோமு, 'இது ஒரு பொறி! நீ அங்கு சென்றால் பிடிபட்டுவிடுவாய்' என்று எச்சரித்தான். ஆனால் கதிர் புன்னகைத்துவிட்டு, 'நாம் முகமூடி அணிந்து சென்று, அந்தப் போட்டியில் கலந்துகொள்வோம். அதுவரை அவர்கள் நம்மை அடையாளம் காண முடியாது' என்று திட்டமிட்டான்.
அடுத்த நாள், முகமூடி அணிந்த இரு நண்பர்களும் அரண்மனைக்கு வந்தனர். கதிர் தனது வில்லால் இலக்கைத் துல்லியமாகத் தாக்கினான். ஒவ்வொரு அம்பும் சரியாக மையத்தைத் தாக்கியதைக் கண்டு மக்கள் வியப்படைந்தனர். ஆனால், தளபதிக்குத் தெரியும், இந்தத் துல்லியமான வித்தை கதிருடையது என்று. அவன் சத்தமாக, 'காவலர்களே! அந்த முகமூடி அணிந்தவன் கதிர் தான்! அவனைப் பிடியுங்கள்!' என்று கத்தினான்.
காவலர்கள் கதிரைச் சூழ்ந்தனர். அப்போது சோமு, கதிரின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப மன்னரின் அருகில் சென்று ஒரு சிறிய தந்திரத்தைச் செய்தான். அந்தச் சிறிய குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி, கதிரும் சோமுவும் அங்கிருந்து மின்னல் வேகத்தில் தப்பித்து காட்டுக்குள் ஓடினர். கதிர் மற்றும் சோமு இருவரும் பாதுகாப்பாகக் காட்டிற்குள் நுழைந்தனர்.
தப்பித்த பிறகு சோமு சிரித்துக்கொண்டே, 'நாம் வெறும் உயிரைத் தப்படையாமல், அந்தப் போட்டியின் பெரிய பரிசுப் பொருளையும் எடுத்துவிட்டோம்!' என்றான். கதிர் சிரித்துக்கொண்டே, 'இப்போது இந்தத் தங்கம் அந்த ஏழைகளின் பசி போக்கும்' என்றான். அன்று முதல் அவர்கள் இருவரும் இணைந்து ஏழைகளின் நண்பர்களாகத் தொடர்ந்து வாழ்ந்தனர்.
பாடம்
தந்திரமும் தைரியமும் இருந்தால் எந்தப் பெரிய ஆபத்திலிருந்தும் தப்பிக்கலாம்.
