ஒரு அழகான கடற்கரை கிராமத்தில், கவின் என்ற கவிஞர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் எழுதும் பாடல்கள் அந்த ஊர் மக்களிடையே மிகுந்த உற்சாகத்தையும், ஒற்றுமையையும் வளர்த்தன. அவரது கவிதைகள் கேட்பவர்கள் அனைவரும் ஒரு புதிய நம்பிக்கையைப் பெற்றனர். இதனால், அந்த ஊரின் அமைதியைக் குலைக்க விரும்பிய ஒரு பெரிய வணிகக் குழு, கவினின் செயல்களைக் கண்காணிக்கத் திட்டமிட்டது.
அவர்கள் ஒரு தந்திரமான திட்டத்தைத் தீட்டினர். கவினின் நண்பனைப் போலத் நடித்து, ஒரு புதிய வணிகப் பிரதிநிதியாகத் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அந்த நபர், கவினின் வீட்டிற்குச் சென்று அவரோடு நட்பு கொள்ளவும், அவர் யாரிடம் பேசுகிறார், என்ன ரகசியங்களைச் சொல்கிறார் என்பதைக் கண்டறியவும் அனுப்பப்பட்டார்.
ஒரு மாலை நேரத்தில், அந்தப் புதிய நபர் கவினைச் சந்திக்க வந்தார். அவர் மிகவும் மரியாதையாகவும், கவினின் கையைப் பிடித்து வணங்குவதாகவும் இருந்தார். ஆனால், கவின் அவரைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அவர் ஒரு வணிகப் பிரதிநிதி அல்ல என்பதைத் தெரிந்து கொண்டார். கவின் அமைதியாகச் சிரித்துக் கொண்டே, "வணக்கம் நண்பரே! ஆனால் ஒரு சிறிய விஷயம்," என்று தொடங்கினார்.
"நீங்கள் என்னை மிகவும் மரியாதையாக நடத்துகிறீர்கள். ஆனால், உண்மையான வணிகர்கள் எப்போதும் மற்றவர்களின் உதவியையும் மரியாதையையும் எதிர்பார்ப்பார்கள், ஆனால் ஒருவரைத் தாழ்த்திப் பார்க்க மாட்டார்கள். நீங்கள் ஒரு வணிகர் போல நடிக்கிறீர்கள், ஆனால் உங்கள் கண்களில் ஒருவிதக் பதற்றம் இருக்கிறது. நீங்கள் எதற்காக வந்திருக்கிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்."
அந்த நபர் அதிர்ச்சியடைந்தார். கவின் தொடர்ந்தார், "உண்மையான நேர்மையுடன் ஒரு வேலையைச் செய்வதே சிறந்தது. பிறரை ஏமாற்றி ரகசியங்களைக் கேட்பதை விட, உங்கள் திறமையைக் கொண்டு உண்மையான வழியில் வாழ்வதே உங்களுக்குப் பெருமை தரும்."
தனது உண்மைத் தன்மை அம்பலமானதை உணர்ந்த அந்த நபர், வெட்கித் தலைகுனிந்து அங்கிருந்து வெளியேறினார். கவின் தனது கவிதைகளால் மக்களின் மனங்களை வெல்வதை விட, தனது அறிவாலும் கூர்மையான பார்வையாலும் அந்தத் தந்திரத்தையும் வென்றார்.
பாடம்
உண்மையைக் கண்டறியத் தேவையில்லை, கூர்மையான கவனிப்பு இருந்தால் போதும்.
