ஒரு அழகான கிராமத்தில் தாரா என்ற சிறுமி தன் அம்மாவுடன் வசித்து வந்தாள். தாரா மிகவும் சுட்டிப் பெண், ஆனால் அவளுக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம் இருந்தது. கடைவீதிக்குச் செல்லும் போதெல்லாம், தனக்குத் தேவையில்லாத, அழகாக இருக்கிறது என்பதற்காகவே எதையாவது கேட்டு அடம்பிடிப்பாள். அவளது அழுகையைத் தாங்க முடியாமல், அம்மா அவளுக்குப் பொருட்களை வாங்கித் தருவார்.
ஒரு சனிக்கிழமை மாலை, தாராவும் அம்மாவும் சந்தைக்குச் சென்றனர். வழியில் ஒரு வண்ணமயமான பொம்மை கடையைக் கண்ட தாரா, "அம்மா, அந்தப் பெரிய பொம்மை எனக்கு வேண்டும்!" என்று கத்தினாள். அம்மா, "அது உனக்கு விளையாடப் பயன்படாது தாரா, உன்னிடம் ஏற்கனவே நிறைய பொம்மைகள் இருக்கின்றன," என்று சொல்லித் தடுத்தார். அடுத்ததாக ஒரு அழகான பட்டுத் துணி கடையைப் பார்த்தபோது, "இந்தத் துணி எனக்கு வேண்டும்," என்று பிடிவாதம் பிடித்தாள். ஆனால் அம்மா, "இந்தத் துணி உனக்குத் தேவையில்லை," என்று கூறித் தடுத்தார்.
திடீரென்று, ஒரு சிறிய ஜாடி கடையின் முன்னால் தாரா நின்றாள். அங்கே ஒரு ஜாடி மிக அழகாகப் பிங்க் நிறத்தில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. "அம்மா! அந்த பிங்க் ஜாடி எனக்கு வேண்டும்! அது எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது பாருங்கள்!" என்று தாரா குதித்துச் சொன்னாள். அம்மா, "தாரா, உனக்கு ஏற்கனவே தண்ணீர் வைப்பதற்குப் பல ஜாடிகள் உள்ளன. இது வெறும் அழகுக்காக மட்டுமே இருக்கிறது, உனக்கு இது பயன்படாது," என்று விளக்கினார். ஆனால் தாரா விடவில்லை. அவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. "எனக்கு அதுதான் வேண்டும்!" என்று அடம் பிடித்ததால், அம்மா வேறு வழியின்றி அந்தப் பிங்க் ஜாடியை வாங்கித் தந்துவிட்டுச் சென்றார்.
வீட்டிற்குத் திரும்பும் வழியில், தாராவின் காலில் இருந்த பழைய செருப்பு அறுந்து கீழே விழுந்துவிட்டது. இப்போது அவளால் பாதங்கள் வலிக்காமல் நடக்க முடியவில்லை. அவளுக்குத் தாகமாக இருந்தது, ஆனால் ஜாடியைத் தூக்கிக் கொண்டு நடப்பது கடினமாக இருந்தது. வலியையும் தாங்கிக்கொண்டு, ஜாடியின் அழகை நினைத்து மகிழ்ந்தபடி வீட்டிற்கு வந்தாள்.
வீட்டிற்கு வந்ததும், தாரா அந்தப் பிங்க் ஜாடியை மேஜை மீது வைத்தாள். அதில் ஒரு அழகிய ரோஜாச் செடியை வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாள். ஜாடியின் உள்ளே இருந்த பழைய நீரை வெளியேற்றத் தொடங்கினாள். அப்போதுதான் ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது! ஜாடியின் உள்ளே இருந்த அழுக்கு நீரை வெளியேற்றியதும், அந்த ஜாடி பிங்க் நிறத்தில் இல்லை; அது ஒரு சாதாரணக் கண்ணாடி ஜாடி என்பது தெரிந்தது! ஜாடியின் உள்ளே இருந்த அழுக்கு நீர்தான் அதைத் தற்காலிகமாகப் பிங்க் நிறத்தில் காட்டியிருந்தது.
தாரா அதிர்ச்சியில் அமர்ந்து அழத் தொடங்கினாள். அப்போது அம்மா அவளிடம் வந்து, "தாரா, இது உனக்கான பாடம். ஒரு பொருளின் அழகை மட்டும் பார்த்து அதை வாங்கக்கூடாது. அது உனக்குத் தேவையானதா, பயனுள்ளதா என்று யோசிக்க வேண்டும். நீ அந்தப் பிங்க் நிறத்திற்கு மயங்கி, அது ஒரு சாதாரண ஜாடி என்பதைச் சோதிக்கக் கூட நினைக்கவில்லை. இப்போது பார், நீ தேவையில்லாத பொருளுக்காகக் காட்டிய ஆசையால், உனக்குத் தேவையான செருப்பைக் கூட வாங்க முடியாமல் கால்கள் வலிக்கின்றன," என்று அன்போடு கூறினார்.
தாரா தன் தவறை உணர்ந்தாள். இனிமேல் தேவையில்லாத பொருட்களைக் கேட்டு அடம்பிடிக்க மாட்டேன் என்று அம்மாவிடம் உறுதியளித்தாள். அன்று முதல், தாரா தான் சேமிக்கும் காசுகளை ஒரு உண்டியலில் சேர்த்து வைக்கத் தொடங்கினாள்.
பாடம்
பொருட்களின் அழகை மட்டும் பார்க்காமல், அவை நமக்குத் தேவையா என்பதை அறிந்து வாங்க வேண்டும்.
