அன்று காலை, கதிரவன் பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் ஒரு அழகான நீல நிற மிதிவண்டியைப் பார்த்தான். அந்த மிதிவண்டி மிகவும் பளபளப்பாகவும், நவீன வசதிகளுடனும் இருந்தது. கதிரவன் அதன் அழகைக் கண்டு அப்படியே நின்று வியந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அப்போது அந்த மிதிவண்டியின் உரிமையாளரான ரவி அங்கு வந்தான். கதிரவனின் பார்வையை கவனித்த ரவி, "தம்பி, இந்த மிதிவண்டி உனக்கு பிடித்திருக்கிறதா?" என்று அன்புடன் கேட்டான்.
"ஆமாம் அண்ணா, இது மிகவும் அழகாக இருக்கிறது!" என்று கதிரவன் உற்சாகமாகக் கூறினான்.
ரவி புன்னகைத்துக்கொண்டே, "இது எனது அண்ணன் எனக்குப் பிறந்தநாளுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தது. உனக்கும் இப்படி ஒரு மிதிவண்டி வேண்டுமா?" என்று கேட்டான்.
கதிரவன் ஒரு நிமிடம் யோசித்துவிட்டு, மிகவும் நிதானமாகவும் நம்பிக்கையுடனும் சொன்னான், "எனக்கு இந்த மிதிவண்டி மட்டும் வேண்டாம் அண்ணா. என்னை நேசிக்கும் ஒரு அண்ணன் கிடைக்க வேண்டும் என்று நான் ஆசைப்படுகிறேன். அவர் எனக்குப் பரிசுகளைத் தருவதை விட, என்னைச் சரியான பாதையில் வழிநடத்த வேண்டும். அப்படி ஒரு அண்ணன் கிடைத்தால், நானும் அவரைப் போலவே சிறந்த மனிதனாக வளர்வேன்" என்றான்.
கதிரவனின் இந்த முதிர்ச்சியான மற்றும் ஆழமான எண்ணத்தைக் கேட்டு ரவி வியந்து போனான். ஒரு சிறுவன் வெறும் பொருளை மட்டும் பார்க்காமல், அன்பையும் பண்பையும் தேடுவது ரவியின் மனதைக் கவர்ந்தது.
பாடம்
பொருட்களை விட உயர்ந்த பண்புகளையும் அன்பையும் தேடுவதே சிறந்த இலட்சியம்.
