ஒரு அழகான நகரத்தில் ரவி என்ற திறமையான மெக்கானிக் வசித்து வந்தான். அவனது கைகள் எப்பேர்ப்பட்ட இயந்திரத்தையும் சரிசெய்யும் வல்லமை கொண்டவை. ஒரு நாள், அந்த ஊரின் புகழ்பெற்ற மருத்துவர் டாக்டர் அருண் தனது காரை பழுதாகியதால் ரவியிடம் கொண்டு வந்தார்.
ரவி காரின் இன்ஜினை ஆய்வு செய்துவிட்டு, மிகவும் பெருமையாகச் சொன்னான், "டாக்டர், என்னைப் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியுமா? நான் ஒரு மந்திரவாதி போல! ஒரு இயந்திரத்தில் என்ன தவறு என்று முதலில் கண்டுபிடிப்பேன், பிறகு அந்தப் பாகத்தை மாற்றுவேன் அல்லது சுத்தம் செய்வேன், இறுதியில் அந்த இயந்திரம் புதியது போல இயங்க வைப்பேன். உண்மையில், நானும் நீங்களும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான வேலைதான் செய்கிறோம். இருவரும் பிரச்சனைகளைக் கண்டறிந்து சரி செய்கிறோம்!"
டாக்டர் அருண் மென்மையாகச் சிரித்தார். அவர் ரவியின் கண்களைப் பார்த்து அமைதியாகக் கேட்டார், "ரவி, நீ ஒரு இயந்திரத்தை சரி செய்யும்போது அது உயிரற்றது. ஆனால், ஒரு மனிதனின் உடல் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே, அவனது இதயத் துடிப்பையும் மூச்சையும் கவனித்து, அவனது உயிரைக் காப்பாற்ற நீயாக ஒரு அறுவை சிகிச்சை செய்ய முடியுமா?"
ரவி அப்படியே திகைத்துப் போனான். அவனது வார்த்தைகள் அவனது வாயிலேயே வந்து திரும்பியது. ஒரு இயந்திரம் நின்றுவிட்டால் அதைச் சரிசெய்யலாம், ஆனால் ஒரு மனிதன் உயிர் இழக்கும் தருணத்தில், மருத்துவர் செய்யும் ஒவ்வொரு சிறு செயலும் அந்த உயிரைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
தனது அறிவை வைத்துப் பெருமை பேசிய ரவி, அந்தத் தருணத்தில் தனது அறியாமையை எண்ணி வெட்கப்பட்டான். ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் ஒரு தனித்துவமான சவாலும், புனிதமும் உண்டு என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.
பாடம்
ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் ஒரு தனித்துவமான மதிப்பும் சவாலும் உண்டு; எதையும் குறைத்து மதிப்பிடக்கூடாது.
