ஒரு அழகான பச்சைப்பசேல் என்ற புல்வெளியின் நடுவே ஒரு தெளிவான நீல நிறக் குளம் இருந்தது. அந்த குளத்தின் ஓரம் ஒரு அன்னப் பறவை தனது மூன்று குட்டிகளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தது. அன்னத்தின் குட்டிகள் மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும், மென்மையான இறக்கைகளுடனும் இருந்தன.
ஒரு காலை வேளையில், அன்னம் தனது குட்டிகளை அழைத்துக்கொண்டு புல்வெளியில் விளையாடச் சென்றது. அப்போது, புதர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு நரி பதுங்கி இருப்பதை அந்தத் தாய் அன்னம் கவனித்தது. நரியின் கண்கள் பசியுடன் மின்னின. அது குட்டி அன்னங்களை வேட்டையாடத் திட்டமிட்டு காத்திருந்தது.
தாய் அன்னம் பயந்துபோகவில்லை, ஆனால் அது மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருந்தது. உடனே அது தன் குட்டிகளிடம் மெதுவான குரலில், "குட்டிகளே, சத்தம் போடாமல் மெதுவாக நீருக்குள் செல்லுங்கள்" என்று ரகசியமாகக் கூறியது. குட்டிகள் குழப்பமடையாமல் குளத்தின் ஆழமான பகுதிக்குச் சென்றன.
நரி, குட்டிகளைப் பிடிக்கத் துடித்தது. ஆனால் தாய் அன்னம் ஒரு தந்திரம் செய்தது. அது நரியின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப, குட்டிகளைப் பற்றி கவலைப்படாமல், மெதுவாகத் தள்ளாடித் தள்ளாடி நரியை நோக்கி நடந்து சென்றது. நரி நினைத்தது, "இந்த பெரிய அன்னத்தைப் பிடித்தால் போதும், குட்டிகள் தானாக வரும்" என்று. நரி வேகமாகக் குதித்துத் தாய் அன்னத்தைப் பிடிக்கப் பாய்ந்தது.
நரி மிக அருகில் வந்த அந்த நொடியில், தாய் அன்னம் மின்னல் வேகத்தில் திரும்பி குளத்திற்குள் பாய்ந்தது. நரி குளத்தின் கரையில் தடுமாறி நின்றது. குட்டிகள் பாதுகாப்பாகத் தண்ணீருக்கு அடியில் இருந்தன. நரிக்குத் தான் ஏமாற்றப்பட்டதை உணர்ந்தது, ஆனால் அதற்குள் அன்னம் தன் குட்டிகளோடு பாதுகாப்பான தூரத்திற்குச் சென்றுவிட்டது.
தாய் அன்னத்தின் புத்திசாலித்தனமும், தன் உயிரைப் பற்றிய கவலைப்படாமல் தன் குட்டிகளைக் காக்கும் துணிச்சலும் அந்தப் புல்வெளியையே வியக்க வைத்தது.
பாடம்
தன் அன்புக்குரியவர்களுக்காகத் துணிச்சலுடன் செயல்படும் தாய் எப்போதும் வெற்றி பெறும்.
