அழகன் என்ற ஒரு வணிகர் ஒரு காலத்தில் பெரும் செல்வந்தராக இருந்தார். அவர் மிகவும் கருணை உள்ளம் கொண்டவர்; தன் வருமானத்தில் ஒரு பகுதியை எப்போதும் ஏழைகளுக்குக் கொடுத்து வந்தார். ஆனால், ஒரு பெரும் கடல் புயலில் அவரது வணிகக் கப்பல்கள் மூன்றும் மூழ்கிவிட்டன. ஒரே இரவில் அவர் அனைத்துச் செல்வங்களையும் இழந்தார். நண்பர்கள் விலகிச் சென்றனர், கடன்கள் அவரைத் துரத்தின. மிகுந்த கவலையில் இருந்த அழகன், ஒருநாள் இரவில் ஒரு கனவு கண்டார். அந்தக் கனவில் ஒரு முனிவர் தோன்றி, ஒரு சிறிய மரக்கட்டையை அழகனிடம் கொடுத்து, 'இதை என் தலையில் மென்மையாகத் தொடு' என்றார். அழகன் அப்படியே செய்ததும், அந்த முனிவர் ஒரு பொற்கட்டயமாக மாறினார்!
மறுநாள் காலை எழுந்த அழகன், அது வெறும் கனவு என்று நினைத்து வருத்தப்பட்டார். அப்போது அவர் வீட்டிற்குத் தலைமறிக்கும் ஒரு தொழிலாளி வந்தார். அவர் ஒரு பழைய மரக்கட்டையைத் தன் கையில் வைத்திருந்தார். அழகன் தற்செயலாக அந்தத் தொழிலாளி கேட்டதைக் கேட்டு, கனவில் நடந்ததைச் செய்து பார்த்தார். ஆச்சரியம்! அந்தத் தொழிலாளி ஒரு தங்கக் குவியலாக மாறினார்! அழகன் அதிர்ச்சியடைந்தார். அவர் அந்தத் தொழிலாளிக்குத் தங்கம் கொடுத்து நன்றி சொன்னார்.
ஆனால், அந்தத் தொழிலாளிக்குத் தங்கம் கிடைத்தவுடன் பேராசை வந்துவிட்டது. 'இன்னும் அதிகமாக வேண்டுமே!' என்று நினைத்த அவர், அந்தத் தந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி ஊரில் உள்ள மற்றவர்களையும் பணக்காரர்களாக மாற்ற முயற்சி செய்தார். அவர் ஒரு குச்சியுடன் ஊர் முழுவதும் ஓடி, மக்கள் மற்றும் பெரியவர்களின் தலையில் தட்டத் தொடங்கினார். மக்கள் அனைவரும் கோபமடைந்தனர். சத்தம் கேட்டு வந்த அரசவை அதிகாரிகளிடம் அவர் பிடிபட்டார். உண்மை என்னவென்று கேட்ட அரசர், அழகன் பெற்ற உதவியை ஏற்றுக்கொண்டார், ஆனால் பேராசையினால் மற்றவர்களைத் துன்புறுத்திய தொழிலாளியைச் சிறையில் அடைத்தார்.
பாடம்
கிடைத்ததைக் கொண்டு திருப்தி அடையாத பேராசை, அழிவைத் தரும்.
