ஒரு மாலை நேரத்தில், புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் திரு. ரவி ஒரு அமைதியான பூங்காவில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார். அவர் தனது புதிய புத்தகத்தைப் பற்றிய சிந்தனையில் ஆழ்ந்திருந்தார். அப்போது, ஒரு முதியவர் அவர் அருகில் வந்து, "ஐயா, எனக்கு இன்று உணவு உண்ணக் கூட средства இல்லை, கொஞ்சம் உதவி செய்ய முடியுமா?" என்று பணிவாகக் கேட்டார்.
ரவி உடனே தனது பையைத் தேடினார். அவர் ஒரு நல்ல மனிதர் என்பதால், எப்போதும் தன்னுடன் சில காசுகளை வைத்திருப்பார். ஆனால், அன்று காலை அவசரத்தில் தனது பணப்பையை மேஜை மீது வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டார் என்பதை நினைத்தபோது அவர் மனம் உடைந்தது. அவர் மிகவும் சங்கடத்துடன் அந்த முதியவரைப் பார்த்து, "மன்னிக்கவும் ஐயா, இன்று என்னிடம் கொடுக்கக் காசுகள் ஏதுமில்லை. நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்," என்றார்.
அந்த முதியவர் ரவியின் முகத்தைப் பார்த்தார். ரவியின் கண்களில் தெரிந்த வருத்தத்தையும், அவர் காட்டிய மரியாதையையும் அவர் உணர்ந்தார். முதியவர் புன்னகையுடன் சொன்னார், "ஐயா, கவலைப்படாதீர்கள். நீங்கள் என்னைத் தூக்கி எறியாமல், ஒரு மனிதராக மதி கொடுத்துப் பேசினதே எனக்குப் பெரிய உதவிதான். பணத்தை விட, ஒருவரிடம் நாம் காட்டும் அன்பும் மரியாதையுமே உண்மையான செல்வம். நீங்கள் என்னை உங்கள் நண்பராகக் கருதியதே எனக்குப் போதும்."
ரவி அந்த முதியவரின் வார்த்தைகளால் நெகிழ்ந்து போனார். பணம் கொடுக்க முடியாமல் போனாலும், ஒரு மனிதனை மதிக்கும் பண்பு எவ்வளவு பெரியது என்பதை அவர் அன்று உணர்ந்தார்.
பாடம்
பணத்தை விட அன்பும் மரியாதையுமே ஒரு மனிதனுக்குப் பெரிய செல்வம்.
