நீல நிறக் கடல் அலைகளுக்கு நடுவே ஒரு பெரிய கப்பல் வேகமாகப் பயணித்துக் கொண்டிருந்தது. அதில் 'சின்னு' என்ற சுட்டி குரங்கும் அதன் உரிமையாளரும் பயணம் செய்து வந்தனர். திடீரென்று ஒரு பெரிய புயல் வீசியது. கப்பல் தடுமாறி, ஒரு பெரிய அலை மோதியதில் சின்னு தவறி கடலில் விழுந்துவிட்டது!
"காப்பாற்றுங்கள்! யாராவது என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்!" என்று சின்னு பயந்து போய் கத்தியது. சின்னு மூழ்கத் தொடங்கியபோது, ஒரு அழகான டால்பின் அங்கு வந்தது. அது சின்னுவை மெதுவாகத் தன் முதுகில் ஏற்றிக்கொண்டு, பாதுகாப்பான ஒரு சிறிய தீவை நோக்கி நீந்தியது.
தீவின் கரையை அடைந்ததும், சின்னு டால்பினுக்கு நன்றி கூறிவிட்டுச் சொன்னது, "நன்றி நண்பா! இந்தத் தீவைப் பற்றி உனக்குத் தெரியுமா? இங்கே யாராவது வசிக்கிறார்களா?"
டால்பின் புன்னகைத்துக்கொண்டே சொன்னது, "இந்தத் தீவில் இப்போது யாரும் இல்லை. நீதான் இங்கே முதன்மையானவன். அதனால் நீதான் இந்தத் தீவின் ராஜா!"
சின்னு ஆச்சரியத்துடன் கேட்டது, "நான் எப்படி ராஜாவாக முடியும்?"
டால்பின் சிரித்துக்கொண்டே, "இங்கே உன்னை விடப் பெரியவர்களோ அல்லது அதிகாரிகளோ யாரும் இல்லை. நீ நினைத்தால் இந்தத் தீவை உன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ளலாம்," என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் கடலுக்குள் குதித்துச் சென்றது.
சின்னு அந்தத் தீவில் தனியாக இருப்பதைப் பார்த்தது. ஒரு பெரிய சாம்ராஜ்யம் கிடைக்கும் என்று நினைத்து ஆசைப்பட்டது, ஆனால் உண்மையில் தனக்குத் துணையாகப் பேசக்கூட யாரும் இல்லாத ஒரு தனிமையான இடத்திற்குத் தான் வந்துவிட்டோம் என்பதை உணர்ந்து சின்னு வருத்தப்பட்டது. பேராசை மற்றும் அறியாமையால் வந்த இந்த 'ராஜ பதவி' தனக்குத் தேவையில்லை என்று அது புரிந்துகொண்டது.
பாடம்
ஆசைப்பட்டதை விட, நிஜமான நட்பும் துணையும் தான் வாழ்க்கைக்கு முக்கியம்.
