ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவனது தந்தை ஒரு பெரிய தானியக் கடை வைத்திருந்தார். சோமு மிகவும் நல்லவன், ஆனால் அவனுக்குச் சரியான அறிவோ அல்லது அனுபவமோ இல்லை. அவனது தந்தை மறைந்த பிறகு, அந்தப் பெரிய கடையை சோமு கவனிக்கத் தொடங்கினான்.
ஒரு நாள் சந்தையில் வியாபாரிகள் கூடிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். "அடுத்த வாரம் மழை பெய்யப் போகிறது, அதனால் தானியங்களின் விலை உயரும் என்று கேள்விப்பட்டேன்" என்றார் ஒரு மூத்த வியாபாரி. இதைக் கேட்ட சோமுவுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. "விலை ஏறும் போது விற்றால் எனக்கு நிறைய லாபம் கிடைக்கும். ஆனால், கடையிலேயே வைத்தால் திருட்டு பயம் அல்லது சேதமடைய வாய்ப்புள்ளது" என்று அவன் நினைத்தான்.
அவன் தன் கடையிலிருந்த அனைத்து நெல் மூட்டைகளையும் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுத் தோட்டத்திற்குச் சென்றான். அங்கே ஒரு பெரிய பள்ளத்தை வெட்டினான். மூட்டைகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றி, நெல்லை அந்தப் பள்ளத்தில் கொட்டினான். "இங்கே பாதுகாப்பாக இருக்கும், விலை உயரும் போது எடுத்து விற்றுவிடலாம்" என்று அவன் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டான்.
ஆனால், அவன் செய்த தவறு மிகப்பெரியது. அந்தப் பள்ளத்தில் கொட்டிய நெல் மண்ணோடு மண்ணாகக் கலந்துபோனது. மழை பெய்யத் தொடங்கியதும், அந்த நெல் அனைத்தும் அழுகிப் போனது. அடுத்த நாள் காலையில் அவன் பார்த்தபோது, அவனிடம் இருந்த தானியம் அனைத்தும் வீணாகிப் போயிருந்தது. பேராசையினால் அவன் செய்த இந்தத் தவறால், அவனது தந்தை விட்டுச் சென்ற கடையையும் அவன் இழக்க நேரிட்டது. மற்ற வியாபாரிகள் அவனது முட்டாள்தனத்தைப் பார்த்து வருத்தப்பட்டார்கள்.
பாடம்
அவசரமான முடிவுகளும், முறையற்ற திட்டமிடலும் பெரும் இழப்பைத் தரும்.
