ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் நிலா என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். கதிர் ஒரு சிறிய நெல் பண்ணையில் வேலை பார்த்து வந்தான். அவர்களின் வாழ்க்கை மிகவும் எளிமையானது. ஒருமுறை, கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. ஊரே விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது. நிலாவிற்குப் புதிய பட்டுச் சேலைகளையும், நகைகளையும் வாங்க வேண்டும் என்று ஆசை வந்தது. ஆனால், அந்த மாதம் கதிரின் வருமானம் சற்று குறைவாக இருந்தது.
நிலா இதைக் கவனித்தாள். அவள் தன் ஆசைகளைத் தற்காலிகமாகத் தள்ளி வைத்தாள். அதற்குப் பதிலாக, கதிரின் வருமானத்திற்கு ஏற்றவாறு வீட்டிற்குத் தேவையான பொருட்களைக் கையாண்டாள். ஒரு நாள், கதிர் மிகவும் சோர்வாக வீட்டிற்கு வந்தான். நிலா அவனுக்குப் பிடித்தமான உணவைச் சமைத்து, அமைதியான சூழலை உருவாக்கினாள். கதிர் நிம்மதியாக மூச்சு விட்டான்.
சில மாதங்கள் கழித்து, கதிரின் பண்ணை நன்றாகப் பயிர்களைத் தந்தது. இப்போது கதிரிடம் கூடுதல் பணம் இருந்தது. நிலா அன்று கதிரிடம் சொன்னாள், "இப்போது நாம் நம்முடைய சேமிப்பைப் பயன்படுத்தி, உங்களுக்குப் பிடித்தமான ஒரு சிறிய விருந்து வைக்கலாம் அல்லது ஒரு நல்ல பொருளை வாங்கலாம்." கதிர் நிலாவைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தான். அவளது நிதானமும், குடும்பத்தின் வளத்திற்கு ஏற்பச் செயல்படும் குணமும் தான் தன் வாழ்க்கையை இவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கிறது என்பதை அவன் உணர்ந்தான். நிலா வெறும் இல்லத்தரசி மட்டுமல்ல, அவன் வாழ்க்கையின் உண்மையான பலம்.
