உயிரற்ற பூந்தோட்டம்

அன்பு இல்லாத ஒரு குடும்பம், பார்ப்பதற்குத் தகுதியுள்ளதாகத் தெரிந்தாலும், உண்மையில் உயிர் மற்றும் மகிழ்ச்சி அற்றது என்பதை இந்தக் கதை விளக்குகிறது. அகத்தில் அன்பு இல்லாமல் வாழும் உயிர் வாழக்கை வளமற்ற பாலைநிலத்தில் பட்டமரம் தளிர்த்தாற் போன்றது.

8–14 yr 1 min medium

அன்பே இல்லா வாழ்க்கை, உயிர் இல்லாத ஒரு மரம் போன்றது.

ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் நிறைய நிலங்களும், ஒரு பெரிய அழகான வீட்டையும் இருந்தது. ஆனால், சோமுவின் உள்ளத்தில் அன்பே இல்லை. அவன் தன் மனைவியான மீனாவிடமோ அல்லது தன் சிறு மகனான கவின்விடமோ ஒருபோதும் அன்பாகப் பேசமாட்டான். வேலை முடிந்து வீடு திரும்பினால், யாரிடமும் புன்னகைக்காமல், வெறும் கடமைகளை மட்டும் செய்துவிட்டுத் தூங்கிவிடுவான். அவனது வீடு பார்ப்பதற்குப் பூக்கள் நிறைந்த ஒரு தோட்டம் போல அழகாக இருக்கும், ஆனால் அந்தத் தோட்டத்தில் எந்த வாசனையும் இருக்காது. ஒரு நாள், கவின் ஒரு சிறிய செடியை நட்டு வளர்த்தான். அந்தச் செடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றி, அன்போடு பேசியபோது அது அழகாக வளர்ந்தது. ஆனால், சோமுவின் வீட்டில் இருந்த உணர்வுகள் அந்தச் செடியைப் போல வளரவில்லை. ஒரு நாள் மீனா சோமுவிடம் கேட்டாள், 'இந்த வீட்டில் எல்லாம் இருக்கிறது, ஆனால் மகிழ்ச்சி மட்டும் எங்கே?' சோமு அப்போதுதான் உணர்ந்தான், அன்பே இல்லாத ஒரு வாழ்க்கை, வறண்ட பாலைவனத்தில் ஒரு காய்ந்த மரம் மீண்டும் துளிர்விடுவது போல, பார்ப்பதற்கு உயிரோட்டம் போலத் தெரிந்தாலும் உண்மையில் உயிர் இல்லாதது என்று. அன்று முதல் அவன் தன் குடும்பத்தாரிடம் அன்பாகப் பழகத் தொடங்கினான். அப்போதுதான் அந்த வீடே உண்மையான பூந்தோட்டமாக மாறியது.

உயிரற்ற பூந்தோட்டம்

விருப்பமான எழுத்துரு

ஆதித்வின் முதல் எழுத்து

இதுபோன்ற கதைகள் · More like this

ஆதித்வின் முதல் எழுத்து

அறிவும் அடக்கமும்

மனதின் மலரும் இறைவனும்

படிக்க பரிந்துரைகள்

கதைகளை மிஸ் செய்யாதீர்கள்