ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், ஆனால் மாறன் எதற்கெடுத்தாலும் கோபப்படும் குணம் கொண்டவன். ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவிற்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தபோது, மாறன் தெரியாமல் கதிரின் புதிய ஆடையைக் கிழித்துவிட்டான். கதிர் மிகுந்த வருத்தமடைந்தான். மாறன் உடனே, "மன்னிப்பு கேட்க மாட்டேன், நீயே கோபப்படு!" என்று கத்திக் கொண்டே அங்கிருந்து சென்றான். கதிர் கோபப்படாமல், "பரவாயில்லை மாறன், விபத்துதான்" என்று அமைதியாகச் சொன்னான்.
மறுநாள், மாறன் தன் கோபத்தால் மற்றவர்களிடம் பேசிய கசப்பான வார்த்தைகளால் தனித்து விடப்பட்டான். மக்கள் அவனைப் பற்றித் தவறாகப் பேசத் தொடங்கினர். ஆனால், கதிரின் அமைதியையும், அவன் மற்றவர்களை மன்னிக்கும் குணத்தையும் பார்த்த ஊர் மக்கள் அவனைப் போற்றினர். பல ஆண்டுகள் கடந்தும், கதிர் எத்தகைய இக்கட்டான சூழலிலும் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்ததால், அவன் பெயர் அந்த ஊரெங்கும் புகழப் பரவியது. மாறன் தன் தவற்றை உணர்ந்து வருந்தினான், ஆனால் கதிரின் புகழ் நிலைத்து நின்றது.
