பொறாமையின் விலை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமுவும் ரகுவும் என்ற இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். சோமு மிகவும் அன்பானவன், எதற்கெடுத்தாலும் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வான். ரகுவுக்கு ஒரு விசித்திரமான குணம் இருந்தது; மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதைப் பார்த்தால் அவனுக்குள் ஒரு எரிச்சல் வரும். ஒருமுறை, கிராமத்தின் பெரியவர் ஒருவருக்கு சோமு ஒரு அழகான பட்டுத் துணியையும், நிறைய தானியங்களையும் அன்புடன் பரிசாக வழங்கினான். இதைப் பார்த்த ரகுவிற்குள் பொறாமை தலைதூக்கியது. 'நானும் இவ்வளவு பெரிய மனிதன் தானே, ஏன் எனக்குக் கொடுக்கவில்லை?' என்று அவன் மனதிற்குள் கோபப்பட்டான். அந்த கோபத்தினால் ரகு தன் நண்பர்களிடமும் உறவினர்களிடமும் பேசாமல் தனித்துவிட்டான். அவன் யாரிடமும் உதவி கேட்கத் தயங்கினான், யாரிடமும் அன்பைப் பகிரவில்லை. காலப்போக்கில், ரகுவின் கையில் இருந்த செல்வம் கரைந்து போனது. அவனிடம் இருந்த உறவினர்களும் நண்பர்களும் அவன் காட்டிய கசப்பான குணத்தால் அவனுக்குத் துணையாக வரவில்லை. இறுதியில், சோமுவின் அன்பால் ஊரே மகிழ்ச்சியாக இருந்தபோது, ரகு பசியோடும், பழைய கந்தல் துணிகளோடும் தனியாகத் தவித்தான். அவன் செய்த தவறு மற்றவர்களின் நன்மையைக் கண்டு பொறாமைப்பட்டதுதான்.