ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் மிகவும் கடின உழைப்பாளி, மாறன் எப்போதும் மற்றவர்கள் வளர்வதைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படுபவன். கதிர் தனது சிறிய தோட்டத்தில் காய்கறிகளை மிகச் சிறப்பாக வளர்த்தான். ஒருமுறை, கதிரின் தோட்டம் கிராமத்திலேயே சிறந்த தோட்டம் என்று அனைவரும் பாராட்டினார்கள். இதைக் கேட்ட மாறனுக்குள் ஒரு கசப்பான உணர்வு ஏற்பட்டது. 'கதிர் இவ்வளவு அழகாக வளர்க்கிறானே, அவனுக்கு ஏன் இவ்வளவு புகழ்?' என்று அவன் மனதிற்குள் எண்ணினான்.
மாறன் கதிரின் வளர்ச்சியைத் தடுக்க நினைத்தான். ஒரு நாள் இரவு, கதிரின் தோட்டத்தில் இருந்த செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவதற்குப் பதிலாக, கதிர் வளர்த்திருந்த விலைமதிப்பற்ற செடிகளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் ஒரு பொருளைத் திருட்டுத்தனமாகப் போட்டான். அடுத்த நாள் காலை, கதிரின் தோட்டம் வாடிப் போயிருப்பதைக் கண்டு அவன் கண்கள் கலங்கின. ஆனால், மாறன் மகிழ்ச்சியடையவில்லை. மாறன் செய்த அந்தத் தவறான செயல், கிராமத்துத் தலைவருக்குத் தெரியவந்தது. தண்டனையாக மாறனின் சொந்தத் தோட்டம் மற்றும் சேமிப்பு அனைத்தையும் இழக்க நேரிட்டது. அவன் தன் தவறை உணர்ந்து அழுதான். பொறாமை அவனது நிம்மதியையும், அவன் சேர்த்த செல்வத்தையும் அழித்துவிட்டது.
