ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தனர். இருவரும் ஒரே பள்ளியில் படித்தார்கள். கதிர் எப்போதும் மற்றவர்களின் திறமையைக் கண்டு மகிழ்ச்சி அடைவான். மாறன் மட்டும், கதிர் ஒரு போட்டியில் வெற்றி பெற்றால், அவனுக்குள் ஒருவித எரிச்சல் உண்டாகும். 'அவன் எப்படி என்னையும் விட சிறப்பாகச் செய்ய முடியும்?' என்று மாறன் அடிக்கடி நினைப்பான்.
ஒருமுறை கிராமத்தில் ஒரு பெரிய ஓவியப் போட்டி நடந்தது. கதிர் ஒரு அழகான இயற்கை காட்சியை வரைந்தான். மாறன் ஒரு சிறந்த ஓவியனாகத் தெரிந்தாலும், கதிரின் ஓவியத்தைப் பார்த்ததும் அவனுக்குப் பொறாமை ஏற்பட்டது. கதிரின் ஓவியத்தில் ஒரு சிறிய பிழை இருப்பதாக மற்றவர்களிடம் தவறாகச் சொல்லி, அவனது திறமையைக் குறைக்க முயன்றான். ஆனால், மக்கள் கதிரின் தூய்மையான கலையை மட்டுமே பார்த்தார்கள். மாறனின் குறைகூறல்கள் அவனையே ஒரு சிறிய மனிதனாகக் காட்டின.
சில ஆண்டுகள் கழித்து, கதிர் ஒரு புகழ்பெற்ற கலைஞனாக உயர்ந்தான். மாறன் இன்னும் அதே இடத்தில் இருந்தான், ஆனால் அவனது மனதில் இருந்த பொறாமை அவனை முன்னேற விடாமல் தடுத்தது. கதிர் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்து பெரிய மனிதனாக மாறினான், ஆனால் மாறன் மற்றவர்களைப் பார்த்துத் தாழ்வுற்றே રહ્યો. இறுதியில், மற்றவர்களின் வளர்ச்சியைக் கண்டு மகிழ்ந்த கதிரே உண்மையான பெருமையை அடைந்தான்.
