ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு நேர்மையான விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய நிலமும், சில மாடுகளும் இருந்தன. ஒரு நாள், அந்த ஊரின் புதிய அரசன் தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, மாறனின் நிலத்தை வரியாகக் கேட்டுத் தடுத்தான். அரசன் மிகவும் கண்டிப்பானவன்; அவனது கையில் எப்போதும் ஒரு பெரிய செங்கோல் இருக்கும். அரசன் மாறனிடம், 'உன் நிலத்தை எனக்குக் கொடு, இல்லையென்றால் தண்டனை கிடைக்கும்' என்று கூறினான்.
மாறன் பயந்து நடுங்கினான். அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது, இது ஒரு வேண்டுகோள் அல்ல, மாறாக ஒரு கட்டளை என்று. ஒரு கொள்ளையன் கையில் கத்தியுடன் வந்து 'உன் பணத்தைக் கொடு' என்று சொல்வதற்கும், அரசன் தனது அதிகாரத்தைக் காட்டி 'உன் சொத்தை கொடு' என்று சொல்வதற்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. அரசனின் வார்த்தைகள் அன்பாகத் தெரியவில்லை, மாறாக ஒரு பயமுறுத்தும் மிரட்டலாகவே இருந்தது. மாறன் தனது நிலத்தை இழக்க நேரிடும் என்று உணர்ந்தபோது அவன் மனம் உடைந்து போனது. இறுதியில், அரசன் மக்களின் தேவையைப் புரிந்து கொள்ளாமல், அதிகாரத்தைக் கொண்டு பயமுறுத்துவது ஒரு நல்ல ஆட்சியாளருக்கு அழகல்ல என்பதை அந்த கிராமத்து பெரியவர்கள் உணர்த்தினர்.
