முன்னொரு காலத்தில் சோழபுரி என்ற அழகான நாடு இருந்தது. அங்குத் தர்மன் என்ற மன்னன் ஆட்சி செய்து வந்தான். தர்மன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு சிறிய குறை இருந்தது. அவன் தினமும் தன் நாட்டில் நடக்கும் சிறு சிறு அநீதிகளைக் கவனிப்பதில்லை. 'எல்லாவற்றையும் நான் எப்படி தினமும் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பேன்?' என்று அவன் நினைத்தான்.
ஒரு நாள், ஒரு விவசாயிக்கும் ஒரு வணிகருக்கும் இடையே நிலம் தொடர்பாகப் பிரச்சனை ஏற்பட்டது. அந்த வணிகர் தந்திரமாக விவசாயியின் நிலத்தைப் பறிக்க முயன்றார். ஆனால், மன்னன் தர்மன் அந்தப் புகாரைக் கேட்காமல் கடந்து சென்றான். அடுத்த சில வாரங்களில், அந்தத் தந்திரமான வணிகர் மற்றவர்களிடமும் அதே போலச் செய்யத் தொடங்கினார். மக்கள் பயந்துபோய், நீதிக்காகக் காத்திருக்காமல் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்ளத் தொடங்கினர்.
நாட்டின் அமைதி மெல்ல மெல்லப் போனது. மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் நம்பவில்லை. ஒரு கட்டத்தில், அந்த நாடு வறுமையிலும் குழப்பத்திலும் சிக்கிக் கொண்டது. அப்போது ஒரு வயதான அறிவுரையாளர் மன்னனிடம் வந்தார். அவர் சொன்னார், 'மன்னா, ஒரு சிறிய கசிவு எப்படிப் பெரிய கப்பலை மூழ்கடிக்கிறதோ, அதுபோல நீங்கள் தினமும் மக்களின் குறைகளைத் தீர்க்கத் தவறினால், இந்த நாடே அழிந்துவிடும்.'
தர்மன் தன் தவறை உணர்ந்தான். அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும், மக்கள் சந்திக்கும் சிறு சிறு பிரச்சனைகளையும் நேரில் கேட்டறிந்து, முறைப்படி நீதி வழங்கத் தொடங்கினான். மக்கள் மீண்டும் மன்னனை நம்பினார்கள், நாடு மீண்டும் செழிப்படைந்தது.
