நீதி தவறாத அன்பு

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளவரசன் மாறன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனது அமைச்சர்கள் ஒரு விசித்திரமான விவாதம் நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். 'அன்பு காட்டினால் நிர்வாகம் சொதப்பிவிடும், அதே சமயம் மிகக் கடுமையாக இருந்தால் மக்கள் வருத்தப்படுவார்கள்' என்பதே அந்த விவாதம். ஒரு நாள், கிராமத்தின் எல்லையில் இருக்கும் ஒரு விவசாயி, தவறுதலாக அரச நிலத்தில் ஒரு மரத்தை நட்டுவிட்டான். இது சட்டப்படி தண்டனைக்குரிய குற்றம். மாறன் அந்த விவசாயியைச் சந்திக்கச் சென்றான். விவசாயி மிகவும் ஏழை, அந்த மரம் அவனது குடும்பத்திற்கு நிழலையும் கனிகளையும் தரும் என்று கேட்டான். மாறன் அந்த விவசாயியின் நிலைமையைப் பார்த்து இரக்கமடைந்தான். ஆனால், அவன் ஒரு முடிவெடுத்தான். 'மரம் இங்கே இருக்கட்டும், ஆனால் நீ இனிமேல் அரச நிலத்தில் எதையும் வளர்க்கக்கூடாது. அதே சமயம், நீ செய்த தவறுக்காக ஒரு சிறிய அபராதம் மட்டும் செலுத்துவாய்' என்று கூறினான். மாறன் அன்பையும் காட்டினான், அதே சமயம் சட்டத்தையும் மீறவில்லை. அவனது இந்தச் சரியான முடிவால், மக்கள் மாறனை இன்னும் அதிகமாக நேசிக்கத் தொடங்கினார்கள். அன்பும் நீதியும் இணைந்தால் மட்டுமே ஒரு தலைவன் உலகை ஆள முடியும் என்பதை அவன் நிரூபித்தான்.