ஒரு காலத்தில், பசுமையான மலைகளுக்கு நடுவே ஒரு சிறிய கிராமம் இருந்தது. அங்கு கரிகாலன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தச்சு வேலை செய்வது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒருமுறை, கிராமத்தின் பெரிய திருவிழாவிற்காக ஒரு பெரிய மரத்தாலான விளையாட்டுப் பலகை செய்ய வேண்டும் என்று அவனது தந்தை அவனிடம் கூறினார்.
கரிகாலன் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் வேலையைத் தொடங்கினான். ஆனால், வேலை தொடங்கிய சில நாட்களிலேயே பல பிரச்சனைகள் வந்தன. சில நேரங்களில் மரம் பிளக்கவில்லை, சில நேரங்களில் அவனது கருவிகள் கூர்மையாக இல்லை, சில நேரங்களில் அவனுக்கு உடல் சோர்வாக இருந்தது. அவனது நண்பன் மாறன் அவனிடம் வந்து, "கரிகாலன், இது ரொம்ப கஷ்டமான வேலை. நாம் விட்டுவிடலாம், வேறு ஏதாவது விளையாடலாம்" என்று கூறினான்.
கரிகாலன் ஒரு நிமிடம் யோசித்தான். அவனுக்குத் தோன்றியது, கருவிகள் சரியாக இல்லையென்றால் வேலை முடியாது என்று. ஆனால், அவனது தந்தை சொன்ன ஒரு விஷயம் அவன் நினைவுக்கு வந்தது: "கருவிகளை விட, உன் மன உறுதிதான் உன்னை வெற்றியாளனாக மாற்றும்."
கரிகாலன் சோர்வடையவில்லை. கருவிகளைத் தானே கூர்மை செய்தான், சரியான நேரத்திற்குத் தூங்கித் தன் உடலைத் தயார்படுத்திக் கொண்டான். எவ்வளவு தடைகள் வந்தாலும், 'இந்த வேலையை நான் முடித்தே தீருவேன்' என்ற எண்ணம் அவன் மனதிற்குள் உறுதியாக இருந்தது. இறுதியில், அந்தப் பெரிய பலகை மிக அழகாகவும் உறுதியாகவும் உருவானது. கிராமமே அவனைக் கண்டு வியந்தது.
அன்று கரிகாலன் ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றான். திறமை என்பது கருவிகளிலோ அல்லது சூழ்நிலையிலோ இல்லை; அது ஒருவனின் மன உறுதியில்தான் இருக்கிறது.
