ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தோட்டம் வளர்ப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் உண்டு. ஒருமுறை, அவனது தந்தை ஒரு புதிய வகை பூச்செடியை வாங்கி வந்தார். 'கதிர், இந்தச் செடி வளர வேண்டுமானால், இன்றே ஒரு சிறிய குழி தோண்டி, சரியான நேரத்தில் தண்ணீர் ஊற்ற வேண்டும்' என்று அறிவுரை கூறினார்.
கதிர் மிகுந்த உற்சாகத்துடன், 'நிச்சயமாக அப்பா, இன்று மாலையே செய்துவிடுகிறேன்!' என்று கூறினான். ஆனால், மாலை நேரத்தில் அவனது நண்பர்கள் விளையாட அழைத்தபோது, 'நாளை காலையிலேயே செடியை நட்டுவிடலாம், அப்போதுதான் புத்துணர்ச்சியாக இருக்கும்' என்று நினைத்து விளையாடச் சென்றான். அடுத்த நாள் மழை பெய்தது, மறுநாள் அவனுக்குப் பள்ளிப் பாடம் அதிகமாக இருந்தது. இப்படித் தள்ளித் தள்ளிப் போய்க்கொண்டே இருந்தது.
ஒரு வாரம் கழித்து, கதிர் செடியைப் பார்க்கச் சென்றான். ஆனால், அந்தச் செடி வாடிப் போய் இருந்தது. சரியான நேரத்தில் மண்ணில் ஊற்றப்படாததாலும், நீர் கிடைக்காததாலும் அந்தச் செடி உயிர் பிழைக்கவில்லை. கதிர் வருத்தத்துடன் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அவனது தந்தை வந்து, 'கதிர், ஒரு முடிவை எடுத்துவிட்டால் அதைச் செய்யத் தயங்கக் கூடாது. திட்டமிட்டு முடிவெடுப்பது மட்டும் போதாது, அதைச் சரியான நேரத்தில் செயல்படுத்துவதே வெற்றியைத் தரும்' என்று அன்புடன் கூறினார்.
கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். இனிமேல் எந்தத் திட்டத்தையும் தள்ளிப்போட மாட்டேன் என்று உறுதி எடுத்தான்.