பழங்காலத்தில் சோழ தேசத்தில் இளங்கோவன் என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் ஒரு முக்கியமான தகுதி அவனிடம் இல்லை என்று மன்னர் கருதினார். ஒருமுறை, அண்டை நாட்டு மன்னர் ஒரு முக்கியமான ஒப்பந்தத்திற்காக இளங்கோவனைத் தூதுவனாக அனுப்ப முடிவு செய்தார். இளங்கோவன் பயணத்தைத் தொடங்கும் முன், மன்னர் அவனிடம் மூன்று விஷயங்களைக் கேட்டார்: 'உனக்கு உன் மன்னன் மீது உண்மையான அன்பு இருக்க வேண்டும், நீ செல்லும் நாட்டின் செய்திகளைத் தெளிவாகத் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும், மேலும் எதிரியின் முன்னால் பேசும்போது வார்த்தைகளைச் சரியாகத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.'
பயணத்தின் போது, இளங்கோவன் அண்டை நாட்டு அரண்மனைக்குச் சென்றான். அங்குள்ள மன்னர் சற்று கோபமானவர். இளங்கோவன் தனது மன்னன் மீது வைத்திருக்கும் உண்மையான விசுவாசத்தையும் அன்பையும் முதலில் வெளிப்படுத்தினான். இது அந்த மன்னருக்கு இளங்கோவன் மீது ஒரு நம்பிக்கையைத் தந்தது. அடுத்து, அந்த நாட்டின் நிலப்பரப்பு மற்றும் வணிகம் குறித்த தனது ஆழமான அறிவைப் பயன்படுத்தி, இரு நாடுகளுக்கும் லாபகரமான ஒரு திட்டத்தைப் பற்றிப் பேசினான். இறுதியில், அந்த மன்னரின் கோபத்தைத் தணிக்கும் வகையில், மிகவும் மென்மையாகவும் அதே சமயம் உறுதியாகவும், சரியான சொற்களைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பேசினான். அவனது பேச்சால் போர் தவிர்க்கப்பட்டு, அமைதி திரும்பியது. இளங்கோவன் வெறும் தூதுவன் மட்டுமல்ல, ஒரு சிறந்த அறிவாளியாகவும் அன்பானவனாகவும் திரும்பி வந்தான்.
