சரியான நேரம், சரியான சொல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, ஆனால் அவனுக்கு ஒரு பழக்கம் இருந்தது; அவனுக்குத் தோன்றியதை உடனே, யாரிடம், எப்போது சொல்ல வேண்டும் என்று யோசிக்காமல் சொல்லிவிடுவான். ஒரு நாள், கிராமத்தின் பெரியவர் மாணிக்கம் தாத்தா ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது இளங்கோ ஓடிச் சென்று, "தாத்தா, நீங்கள் சொல்வது தவறு!" என்று சத்தமாகச் சொன்னான். அங்கிருந்தவர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர். மாணிக்கம் தாத்தா அமைதியாக இருந்தார், ஆனால் இளங்கோவின் வார்த்தைகள் மற்றவர்களின் மனதை புண்படுத்தின. அன்று மாலை, இளங்கோவின் தந்தை அவனிடம் அழைத்துச் சென்றார். ஒரு பூங்காவில் ஒரு செடி வளருவதைக் காட்டி, "இளங்கோ, இந்தச் செடிக்குத் தண்ணீர் தேவைப்படும்போது ஊற்றினால் அது வளரும். ஆனால், ஏற்கனவே செடி நனைந்திருக்கும்போது நீ மீண்டும் தண்ணீர் ஊற்றினால் என்னவாகும்? அது அழுகிவிடும் அல்லவா?" என்று கேட்டார். இளங்கோ மெதுவாக, "அது அழுகிவிடும் அப்பா," என்றான். "நமது சொற்களும் அப்படித்தான். சரியான நேரத்தில், சரியான முறையில் பேச வேண்டும். ஒருவரைத் திருத்த வேண்டும் என்றாலும், அவர் கேட்கத் தயாராக இருக்கும் சூழலையும், அவர் மனம் கஷ்டப்படாத விதத்தையும் நாம் பார்த்துச் சொல்ல வேண்டும்," என்றார் தந்தை. அன்று முதல், இளங்கோ எதையும் பேசுவதற்கு முன், 'இப்போது இதைச் சொல்வது சரியா? நான் எப்படிச் சொல்லப் போகிறேன்?' என்று யோசிக்கத் தொடங்கினான். அவன் சொல்வது மற்றவர்களுக்குப் பயனுள்ளதாகவும், இனிமையாகவும் மாறியது.