உண்மையான நட்பின் அடையாளம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் சிறுவயது முதலே ஒன்றாக வளர்ந்தவர்கள். கதிரின் குடும்பம் மிகவும் ஏழ்மையானது. ஒருமுறை கதிரின் தந்தை உடல்நிலை சரியில்லாமல் போனார். மருத்துவச் செலவுக்குப் பணம் இல்லாமல் கதிர் மிகவும் கவலைப்பட்டான். மாறன் அவனது நண்பன் என்பதால், கதிர் தயக்கத்துடன் மாறனிடம் உதவி கேட்டான். மாறன் உடனே தன் சேமிப்புப் பணத்தை எடுத்து கதிரிடம் கொடுத்து, 'இது நம்முடைய பணம், கவலைப்படாதே' என்று ஆறுதல் கூறினான். ஆனால், அடுத்த நாள் ஊர் பெரியவர்கள் முன்னால் பேசும்போது, மாறன் 'நான் கதிர்க்கு உதவி செய்தேன்' என்று பெருமையாகச் சொல்லவில்லை. மாறாக, 'கதிர் தன்னிடம் இருந்த பணத்தை வைத்து மருத்துவச் செலவைச் சமாளித்துக்கொண்டான்' என்று மறைத்துச் சொன்னான். இதைக் கேட்ட கதிர் மிகுந்த மனவேதனை அடைந்தான். 'நட்பு என்பது வெறும் வார்த்தைகளில் இல்லை, ஒருவருக்கொருவர் உரிமையோடு உதவி செய்துகொள்வதில் தான் இருக்கிறது. ஆனால் மாறன், அந்த உதவியை ஒரு கடமையாகவோ அல்லது அந்நியமான ஒரு விஷயமாகவோ பார்த்தான்' என்று உணர்ந்தான். மாறன் தன் தவறை உணர்ந்து, கதிரின் கையைப் பிடித்து, 'மன்னித்துவிடு நண்பா, இனி உன் கஷ்டம் என் கஷ்டம் என்று உரிமையோடு இருப்பேன்' என்று கூறினான். அப்போதுதான் கதிர் உண்மையான நிம்மதியைப் பெற்றான்.